အမွန္တရားေ၀းတ ဲ့ က်န္၀ါးေရး
Wednesday, February 4, 2009
| final.mp3 |
ေဟ့ဘယ္သူလဲ...................။
တုတ္ၾကီးပါကြ.......................။
ေမွာင္ထဲမဲမဲမွာ ထံုးစံအတိုင္း ကြ်ႏ္ုပ္တုတ္ၾကီးတေယာက္ ေဆးေသတၱာေလးကို ကိုင္ကာ ေနာက္ေဖးလမ္းၾကားထဲမွ သုတ္သုတ္ သုတ္သုတ္ ထြက္လာစဥ္
ရပ္ကြက္ကင္းတဲမွ လွမ္းေအာ္ေမးလိုက္ေသာ အသံျဖစ္၏။
ကြ်န္ဳပ္တုတ္ၾကီးသည္ ဖြန္ေၾကာင္သေလာက္ သမာဓိပိုးျဖင့္လညး္ ျမီးေကာင္ေပါက္ကေလးမ်ား နား ပြတ္သီးပြတ္သပ္ျဖင့္ လကၡဏာၾကည့္ေပးသလို ေဗဒင္တြက္ေပးသလိုလိုအခ်ဳိး ျဖင့္
လက္ကေလးကိုင္ရနည္းလား အနံ ့ေလးရွဴရ ရွံဳးရိုးလား ဟူေသာ ဆင္ေျခကို ရင္၀ယ္ပိုက္ကာ ၾကီးျပင္းလာခဲ့သည့္အေလွ်ာက္အရြယ္ေရာက္လာေသာ အခါ မီးယပ္နွင့္သားဖြားအထူးကုျဖစ္လိုစိတ္ ျပင္းပ်ေတာ္မူလွ၏။
သို ့ကလုိျဖင့္ ကြ်နဳ္ပ္လည္း တိုင္းရင္းေဆးသိပၸံတြင္ ဇာဒိဖိၹဳလ္သီး အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ က်မ္းေတာ္ၾကီးကို ေရးျပီးသကာလ ျမန္မာ့ရိုးရာ ဂိုင္နေကာ္ေလာ္ဂ်စ္ဘြဲ ့ကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေပးကာ
ေဒါက္တာတုတ္ၾကီး ဟူေသာ ဂုဏ္ပုဒ္ျဖင့္ ျခံဳဖုတ္ေတာင္အလြတ္မေပးပဲ နွဳိက္ေတာ္မူေတာ့၏။
တုတ္ၾကီးတို ့ ဘုန္းမုိးသို ့ခ်ဳန္း ေပြးပုန္း ရွိက လွန္ကာျပ မိန္းမျဖစ္ေစ မျငင္းေပဘူး ဆိုေသာ ေဆာင္ပုဒ္ျဖင့္ ေတာင္ကုတ္ အနီး ျမိဳ ့တျမိ ဳ့တြင္ ေဆးခန္းထိုင္ေနခိုက္ ............
၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုၾကီးျဖစ္လာ၏ ။ အျဖစ္အပ်က္တို ့က အခ်စ္အတြက္ သစ္ကြက္ တခုလံုး လက္ညွဳိးထိုးေရာင္းမိသည့္ေတာေခါင္းပမာ သေဘာေကာင္းေသာ တုတ္ၾကီး အတြက္
အကြက္၀င္လာသည္ ယင္းကား ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ေပေတာ့၏။
ပတ္၀န္းက်င္က အမတ္မင္း ဟု ေခၚတိုင္း ကြ်နဳ္ပ္ စိတ္ထဲတြင္ ေတာ့ “ အမတ္ တုတ္ၾကီး တုတ္ၾကီးအမတ္ ” ဟု မတ္မတ္ၾကီး ေကာ့ကာ ေမာ့ေမာ့ၾကီးကပ္ေနမိေတာ့၏။
န၀တ ဆိုသည့္ေကာင္စားမ်ားကလည္း ေစာက္ခ်ဥ္မဟုတ္ ေနာက္လင္ဦးေဆာင္သည့္အဖြ ဲ့ျဖစ္သည့္အတိုင္း ကတိမတည္ အာဏာမေပးေတာ့ မခက္ေပေလာ ...။
တုတ္ၾကီးတို ့က တုံးတိုက္တိုက္ က်ားကိုက္ကိုက္ ကိုယ့္မကိုက္သမွ် ေပါ့ေလ ေနာ္ အဟက္ဟက္ဟက္ဟက္. ဆို ေတာ့ကာ သေဘာ အလိုမက်သျဖင့္ ေတာခိုရမွျဖစ္မည္ဟုဆံုးျဖတ္ကာ
အိျႏၵိယနယ္သို ့ ထြက္ခြာကာ လက္သာရာ လုပ္ရင္း ဆက္လက္ ရပ္တည္လွ်က္ ၀ါသနာကလည္း ရွိ တတ္သည့္ပညာ မေနသာ ဆိုသည့္အတိုင္း ေဆးကုသျခင္းလုပ္ငန္းကိုလည္း ၾကံဳသလို
ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ေနခဲ့၏။ အာေရာဂ်ံ ပရမံလာဘံ လို ့ အဆုိရွိေပသကိုး။
အိျႏၵိယ ေရာက္ မာတုဂါမ မ်ားကလည္း အားကိုးရွာၾက၏။ ေဒါက္တား ေဒါက္တား က်ား မ ေနးမကန္းဘူး ဖ်ားေနဒယ္ ............. ကြ်နဳ္ပ္ကလည္း ကန္းမေလး လာ ကြပ္ပ်စ္ေပၚတက္ ပဲလက္လွန္ ...
သို ့ကလို သို ့ကလို လက္စြမ္းျပျမဲ..........တတ္နိုင္ဘူးလဗ်ာ ဂိုင္နေကာ္ေလာ္ဂ်ီန ဲ့ ေက်ာင္းျပီးလာသကိုး ဗ်.............။
ဤသို ့ျဖင့္ နွစ္ေပါင္းမ်ား စြာ ကြ်နဳ္ပ္ အေနျဖင့္ ဒကၡိဏေဒသတြင္ တကိုယ္ထဲ ဗိုလ္စြဲေနေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ၾကီးအေနျဖင့္ ေနျပီးသကာလ အေရွ ့ပိုင္းေဒသ မာတုဂါမ အခြင့္အေရးလွဳပ္ရွား
မွဳအတြက္ ကမကထ ျပဳေသာအဖြဲ ့အစညး္၏ ဘဂ်ိဳင္းနားေဒးအား တက္ေရာက္ရန္ဖိိတ္ၾကားခံရေသာ္လည္း ပိုမိုအေရးလည္းပါ ကြ်နဳ္ပ္တုတ္ၾကီး၏ ၀ါသနာနွင့္လည္းကိုက္ညီေသာ
အာပြား လိမ္ညာဖုံးဖိပံုဖ်က္ ေရးရာ ဌာနကိုဦးစီးရမည့္ က်န္၀ါးေရး ၀န္ၾကီးဌာန၏ ရံုးအဖြဲ ့မရွိေသာ ၀န္ၾကီး အေနျဖင့္ အေမရိကန္ နိုင္ငံ တြင္ေနေသာ ဦး သလင္း ေျပာင္တို ့ ကို ဘုလတို တိ႔ု ဦးေဆာင္သည့္ အမိ်ဳးသမီး ညြန္ ့ေပါင္း အစိုးရ ကကမ္းလွမ္းလာသျဖင့္ ဒပ္ဘလင္သို ့ေရာက္ခဲ့ရ၏။
Credential challenge ကိုေထာက္ခံမယ္ဆိုရင္ က်ဳပ္ကေတာ့ နွဳတ္ထြက္မယ္ ေနာ္ ထြက္မွာပဲေနာ္ တကယ္ေနာ္...အဟုတ္ေနာ္ ထြက္မွာေနာ္ ရဘူးေနာ္ ထြက္ပစ္မွာပဲေနာ္ ဟူေသာ ဦးသလင္းေျပာင္၏ သြားမတိုက္ေသာ ပါးစပ္မွ ေျပာေသာ စကားကိုၾကားေသာ္လည္း အစည္းအေ၀းမွ ျပန္လာ ခ်ိန္တြင္ တကယ္ပင္ က်န္၀ါးေရး၀န္ၾကီးဌာန ၏ ျပိဳင္ဘက္မရွိ၀န္ၾကီးျဖစ္ျပီးသကာလ
ခပ္တည္တည္ဖံုးကြယ္ကာ ပဏာအျပည့္ျဖင့္ ပံု တုတ္ၾကီး က်န္၀ါးေရး၀န္ၾကီး ဟူေသာ နာမည္ ရာထူး ျဖင့္ စာထုတ္ပစ္မည္ဟု ၾကံဳး၀ါးလာခဲ့၏။
ထိုၾကံဳး၀ါးမွဳအတိုင္း........
ကြ်နဳ္ပ္လဲ ကြ်န္ဳပ္၏ ကိုပီတာအစုတ္ကေလးကို ဖြင့္ ျပီး မိုက္ကရိုေဆာ့ဖ္ ၀ပ္ ထဲတြင္ တုတ္ၾကီး က်န္၀ါးေရး၀န္ၾကီး ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာ နိုင္ငံ အမ်ိဳးသမီးညြန္ ့ေပါင္းအစုးိရဟု မိန္ ့မိန္ ့ၾကီးျပံဳးကာ
ရဲရဲၾကီးေရးခ်လိုက္ပါေတာ့၏။ ကြ်နဳ္ပ္စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ အေဟးေဟး.... တကယ္ အာဏာရျပီးေရြးေကာက္ခံရတ ဲ့ ဘုရွ္တို ့ အဖြ ဲ့ေတာင္ မွ အလြန္ဆံုးရွစ္နွစ္ပဲ ဌာန လက္ကိုင္ရွိတာ ခိြခိြခိြဟု ရယ္ရင္း သေဘာက်ေနခိုက္ ကြ်န္ုပ္၏ ဇနီး ျဖစ္သည္ မဒမ္တုတ္ၾကီးက ၀က္ရူးတက္သည္အထင္နွင့္ သူမ၏ ထြားၾကိဳင္းသန္မာလွေသာ လက္ေမာင္းၾကီးမ်ားျဖင့္ ခ်ဳပ္ကာ ကြ်န္ဳပ္၏လည္ပင္းအားလိမ္ခ်ဳိးလိုက္ပါေတာ့၏။
တုတ္ၾကီး တာ၀တိ ံသာ
Posted by Nyein Zay Oo at 1:17 AM 2 comments
ထမီအုပ္၍ လႊတ္လိုက္သည္ (တကိုယ္ေတာ္ ေျပာဇာတ္ နားဆင္နိုင္သည္)
Saturday, January 31, 2009
| hta main oat yway ... |
လမ္းေလွ်ာက္ တုတ္ကေလးကို ရမ္းရင္း စမ္းတ၀ါး၀ါးျဖင့္
နာမည္ၾကီး ဂ်ပန္ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမး္ထဲမွ မ်က္မျမင္ အနွိပ္သည္ ဇာ တို အိခ်ိ စတိုင္ျဖင့္ တလွမ္းျခင္း လွမ္း၀င္လိုက္၏။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ယခုကဲ့သို ့အူလွဳိက္သည္းလွိုက္ရယ္သံကိုၾကားလိုက္ရသည္မွာ..... "ဟဲဟဲဟဲဟဲ ဘယ္ရမလဲကြာ ငါတို့ ကအစကတည္းက ၾကိဳျပီးေတာ့ၾကံထားတာ သိတယ္မဟုတ္လား မဲေဆာက္က ေကာင္ေတြကိုလွမ္းျပီးေတာ့ ေျပာထားျပီးသား မင္းတို ့၀န္ၾကီးျဖစ္ခ်င္သလား
မင္းတို ့၀န္ၾကီးျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ credential challenge ကိုလံုး၀ ကန့္ကြက္ရမယ္ ဒါပဲ "
ဟူေသာ စကား ဆံုးသည္နွင့္ ေန ့မေစ့လမေစ့ ဥမွ ကြဲလာေသာ လိပ္ကို အခြံခြ်တ္ကာ ကတၱရာေစးအိုးထဲ ေဆာင့္ကန္ခ်ထားသည္နွင့္တူသည့္
ရုပ္ျဖင့္ ထိုသူက ခါးၾကားမွ ေဆာင္ဓါးကို အေၾကာင္းမရွိပဲ ဆြဲဆြဲ ထုတ္ေနခိုက္ ခပ္ညံ့ညံ့ ယာကူဇာ ဂိုဏ္းခြဲေခါင္းေဆာင္ နွင့္တူသည့္ မ်က္မွန္ တပ္ထားေသာ လူက " ဒါက ျဖစ္သင့္တယ္ေလေနာ္ ... I think that's what I think and that I 'll think ” ဟု ေရခ်ဳိးရန္ အျမဲ
၀န္ေလးတတ္သူ လူညစ္ပတ္လူပ်င္းတေယာက္၏ ဟန္ျဖင့္ အသားလြတ္ ၀င္ေထာက္ခံျပန္၏။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ေခါင္ေရဗူးကို လည္ပင္းတြင္ ဆြဲလွ်က္ ငရုတ္သီး ေတာင့္ျဖင့္ သြားၾကားထိုးေနေသာ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ ေခတ္ ျမိ ဳ့နယ္အတြင္းေရးမွဴးတျဖစ္လဲ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ခြန္ႏြားကိုၾကံ က ဒါ၀င္၏ သီအိုရီ မွန္ကန္ေၾကာင္း သူ၏ ကုန္းကြကြ
ေပကလပ္ေပကလပ္ ဟန္ျဖင့္ “ဒါက်ဳပ္တို ့ကလုပ္ဖို့ ရွိတယ္ေလ လုပ္ဖို ့ရွိလို ့က်ဳပ္တို ့လုပ္တာျဖစ္တယ္ေလ က်ဳပ္တို ့လုပ္တာျဖစ္ျပီးက်ဳပ္တို ့လုပ္တာေပါ့ က်ဳပ္တို ့လုပ္တာကိုသူမ်ား၀င္လုပ္တယ္ဆိုရင္ က်ဳပ္တို ့လုပ္တာမဟုတ္ေတာ့ဘူးျဖစ္သြားမွာေပါ့
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လုပ္ဖို ့ကို ေတာ့က်ဳပ္တို ့လုပ္မွ လုပ္တာျဖစ္မွာပဲ လုပ္ကိုလုပ္ရမွာျဖစ္တယ္ေလ ” ဟု ဘာကိုလုပ္မွန္းမသိေသာ လုပ္ စီး ေပၚလစီျဖင့္ စီးစီးပုိင္ပိုင္ေလးေလးနက္နက္ေဆြးေႏြးလိုက္ျပန္၏။
အားလံုးတိတ္ဆိတ္သြားခိုက္ မဲေဆာက္နယ္မွ လာေသာ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္က အသားလြတ္ေျခာက္ကပ္ကပ္ရယ္ကာ ယာကူဇာ ဂိုဏ္းခြဲေခါင္းေဆာင္နွင့္တူေသာ လူ၏ အကၤ် ီေခါက္ရိုးၾကားမွ ဂ်ီးတို ့ကို လွ်ာျဖင့္ကုန္းလ်က္ကာ သန့္ စင္ေပးျပီးေနာက္ ေျပာလိုက္၏။
ဒီ... ဒီ လို ရွိတယ္ဗ်.... ခရက္ဒန္ရွယ္ ခ်ဲလင္းကို က်ေနာ့္တို ့မူအရ... ဟိုမွာ ခင္ဗ်ားတို ့
သိတ ဲဲ့အတိုင္းပဲေလမဲေဆာက္ဆိုတာ မူအရမေထာက္ခံရင္လည္း အေနရအထိုင္ရက်ပ္တယ္ဗ် သိတယ္မဟုတ္လား...အဲဒီတုနး္ကက်ေနာ္၀န္ၾကီးျဖစ္မယ္မွန္းမသိဘူးေလ ... မဟုတ္ဘူး
ေနရာလုိခ်င္လို ့မဟုတ္ဘူးေနာ္ က်ေနာ္တို ့က တိုင္းျပည္န ဲ့လူမိ်ဳးအတြက္အလုပ္လုပ္လာတာေလ ...ဟုတ္ဘူးလား ... အတိအက်ေျပာတာေနာ္ ေနရာလိုခ်င္လို ့ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေလ.. အဲဒီကိစၥန ဲ့ပတ္သက္လို ့မလုပ္ဖူး လို ႔့ေျပာျပန္လဲမျဖစ္ဘူး မျဖစ္ဘူးဟူးဟူး. ဒီေတာ့ မူအရေပၚလစီအရ ဟိုလိုလို
ဒီလိုလို အဂၤလိပ္လိုေျပာရင္ေတာ့ဗ်ာ အကုိၾကီးရာ Goat's Balls policy ေပါ့ဗ်ာ Goat's Balls policy ေပါ့ သိတယ္မဟုတ္လား... ခု က်ေနာ္တို ့အစိုးရသြားမယ့္ ေပၚလစီအတိုင္းပါပဲ ဟို ေနရာလိုခ်င္လို ့မဟုတ္ဘူးေနာ္... ေနရာလိုခ်င္တယ္ဆိုတာ အိပ္မက္ထဲေတာင္ ထည့္မက္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူးေနာ္ တိုင္းျပည္န ဲ့လူမိ်ဳးအတြက္ေနာ္
အကိုၾကီးတို ့လိုပဲေနာ္.... ဟု ေျပာလိုက္၏။
အရက္ တအိုး အကုန္ခန့္တြင္ ေရခ်ိန္ကိုက္ေနေသာ ထို လူစုသည္ ဆိုင္ထဲ မွ ေလးလံ ေသာေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ သိုင္းကြက္နင္းကာ ထြက္သြားေတာ့၏။
ကြ်န္ုပ္တုတ္ၾကီးလည္း ေဖာက္သည္မရသည့္အဆံုး မထူးေတာ့ပါဘူး ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ စိတ္၀င္စားသည့္အေလွ်ာက္ ထိုသူ တစု အရက္ဆုိင္မွ ထြက္သြားရာေနာက္သို ့ တိတ္တဆိတ္လိုက္လံၾကည့္ရွဳရန္ ေခတ္ျပိဳင္ လမ္းမၾကီး ေပၚသို ့တက္လာလိုက္ေတာ့၏။
ထိုလူစုသည္ ဇရပ္နွင့္တူေသာ အေဆာက္အဦ တခုထဲသို ့၀င္သြားသည္ကိုေတြ ့ရျပီး ကြ်န္ုပ္ကလည္း ဇရပ္ ေဘး နံရံနားကပ္ကာ ေခ်ာင္းနားေထာင္ေနမိ၏။ သူတို့ ေျပာေနေသာစကားမ်ားအားမၾကားတခ်က္ၾကားတခ်က္.....
ထို ့ေနာက္ ” မီးဒုိ့ေကာင္ေတြ ဇာပဲ ပေရာ ပေရာ ငဒို ့ကေဒါ့ ထိုင္မေၾက့ နိုင္ဘူး လုပ္ စရာ ေ႔ရွ ဆက္လုပ္ မွာဘဲ ၾကာ သ ကြာ” ဟူေသာ ေအာ္က်ယ္ဟစ္က်ယ္ အသံနွင့္ အုန္းဒိုင္းဖုန္းခြပ္ အြတ္ ျဗြတ္ စြတ္ ဘြတ္ ဟူေသာ အသံတို ့ကိုဆက္တိုက္ၾကားလိုက္ရေတာ့၏။
နွင္းျမဴတို ့သည္ ျဖဴေဖြးေ၀့၀ဲကာ တလိမ့္လိမ့္က်ဆင္းေန၏။ ပတ္၀င္းက်င္သည္ ေအးစက္ေျခာက္ကပ္လွ်က္ .........ထိုအခ်ိန္တြင္ အေ၀းေကာင္းကင္မွ ငွက္တအုပ္သည္ သုတ္သီးသုတ္ျပာ အေရွ ့ဖက္အရပ္သို ့ ပ်ံထြက္သြားၾကသလို ခပ္ေ၀းေ၀းမွ ေတာေခြးအူသံသဲ့သဲ့ကိုလည္းၾကားေနရ၏။ ကြ်နဳ္ပ္သည္ ျမင္ရလိုျမင္ရျငား နံရံပ်ဥ္ျပား ၾကား သံေပါက္မွေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္ရာအဖြားၾကီးတဦးက ေတာင္ေ၀ွးကို ဘယ္ဘက္လက္ျဖင့္ ကိုင္လွ်က္ လက္နက္ပုန္းမ်ားတပ္ဆင္ထားသည္နွင့္တူေသာ နံ့သာျဖဴယပ္ေတာင္ကို ညာဘက္လက္မွ တေျဖးေျဖးခ်င္းခပ္ကာ
”က်မတို ့က တိုင္းျပည္န ဲ့လူမိ်ဳးအတြက္ အလုပ္လုပ္ေနတာ ေလ တိုင္းျပည္န ဲ့လူမိ်ဳးအတြက္ အလုပ္မလုပ္ဖူး
လို ့ယူဆရတ ဲ့လူေတြကို ျပတ္ျပတ္သားသား ဆက္ဆံရမယ္...
စု ေျပာထား တာေတြရွိတာပဲ ရွင္တို ့လဲ ဒါကိုသိေနတာပဲ credential challenge တုန္းကလဲ ရွင္တ့ို ကပ်က္ယပ်က္လုပ္တယ္ ဒီမယ္ ရွင္တို ့ ေတြ ဒီအသက္ဒီအရြယ္အထိ ေရာက္ေနျပီ ကေလး စိတ္န ဲ့
သိပ္ေၾကာက္ေနရင္ ထမိန္၀တ္ထားၾက ”
ဟု ေျပာျပီးသကာလ ကိုုယ္ေဖာ့သိုင္းပညာျဖင့္ ေစြ ့ကန ဲတခ်က္ခုန္ကာ အူလွဳိက္သည္းလွိုက္ရယ္ေမာျပီးေနာက္ ေနာက္ဂြ်မ္းပစ္ကာ မည္သို ့လုပ္လိုက္သည္မသိ ေစာေစာက အရက္ ဆိုင္တြင္ ေလေပးေနခဲ့ေသာ အုပ္စု တစုလံုးသည္သူမ၏ ေဇာင္းပါတိတ္ ေအာက္ျပားျပားေမွာက္ကာ အေၾကာပိတ္ခံလိုက္ရပါေလေတာ့သတည္း။
တုတ္ၾကီး တာ ၀တိ ံသာ
Posted by Nyein Zay Oo at 12:06 AM 4 comments
Labels: satire
အတိုင္းသား ေငး ရမယ့္ အိုဘယ့္ ဗဂ်ိဳင္းနားေဒး
Sunday, January 25, 2009
ရာသီ ဥတု က မိုးပဲရြာေတာ့မလိုလို ေနပဲပူေတာ့မလိုလို ဟိုလိုလို ဒီလိုလို နွင့္ ....။
ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ရွမ္းေဘာင္းဘီ ခါးၾကားတြင္ လိတ္ထည့္ထားေသာ ကြမ္း ယာ အထုတ္ကို ထုတ္ယူလိုက္ျပီး ဗမာေဆး နိုင္နိုင္ ထံုးျဖဴ အာေမႊး ကြမ္းတစ္ယာကို ပါးေစာင္တြင္းသို႔
ေျဖးေျဖး သာသာ သြင္းလိုက္ရင္း ငံုလိုက္၏။
ျပီးေတာ့ ရွမ္းေဘာင္းဘီ ဘယ္ဘက္ အစ ကို လိတ္တင္လိုက္ျပီး ေဘး ဘီကိုၾကည့္လိုက္၏။
ေခြးတေကာင္ေၾကာင္တျမီးမွ မရွိ အဆင္ေျပလိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း ..။
ျခံေထာင့္သရက္ပင္ၾကီးကို အားရွိပါးရွိ ခ်ိန္ကာ ငယ္ငယ္ကအရံမီးသတ္ တပ္ဖြဲ ့ တြင္ ဗိုလ္ၾကီး ျဖစ္ ခ်င္ေသာ စိတ္ကူးယဥ္မွဳ မကုန္ေသးသည့္အလား မီးသတ္သမား ကဲ့သို႔ အိုက္တင္အျပည့္ျဖင့္ အျမွဳပ္တစီစီက်င္ငယ္
တို ့ကိုပက္ဖ်န္း စြန္ ့ထုတ္ျပီးေနာက္ က်က္သီး တခ်က္နွစ္ခ်က္ထကာ ဘယ္ညာ ခါရမ္း ျပီး သကာလ လက္နွစ္ဖက္ဆန္ ့၍ သမ္းမိပါေတာ့၏။
ထို႔ေနာက္ ရွမ္းေဘာင္းဘီ အတို တဖက္ အရွည္ တဖက္ျဖင့္ အိမ္ ေဘးနံရံ နားက မိုးေရခံ ေသာ အင္တံု ဆီသို ့သြားလုိက္၏။ ျပီးေတာ့ အုန္းမွဳတ္ေရခြက္ကို ရိုးတံမွကိုင္ကာ အသာလက္ေဆးလိုက္၏။
ထမင္းဟင္းခ်က္ရဦးမည္ ။ ဒီေန ့ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ပဲ ပုတ္ေထာင္း၊ မုန္ညင္းဟင္းခ်ဳိ ၊ ၀က္သားဆီျပန္ ခ်က္မည္ဟု ေတြးထားသည့္အတိုင္း ေနလွမ္းထားေသာ ပဲပုတ္ ဗန္းကို ပါ တပါတည္း သယ္ရင္း အိမ္ေပၚျပန္တက္လာခဲ့၏။
မီးဖို အျပင္ ဖက္ ေရ ကျပင္တြင္ မုန္ညင္း ပင္မ်ားအား က်က်နန ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ကာ ေဆးေနခိုက္ ေဘး အိမ္က မတင္လွ နွင့္ ကိုထြားၾကီးတို ့ သမီးမ်ားျဖစ္ေသာ ရင္ရင္ထြား က သူ ့ညီမ တင္တင္ထြား နွင့္ စြာက်ယ္ စြာက်ယ္ ျငင္းခံုသံတို ့ အား အတိုင္းသားၾကား ေနရ၏။
“ဟဲ့ မိတင္ ရဲ့ ငါ့ကို ဖိတ္တာဟဲ့ ” ဟု ရင္ရင္ထြား က မ်က္စခ်ီကာ ခပ္မာမာေျပာ၏။
“ အို.. မဟုတ္ပါဘူး မမရင္ ရယ္ က်မကိုလည္း ဖိတ္ပါတယ္” ဟု တင္တင္ထြား ကလည္းမနိုင္ရင္ ငါ ျပန္ျငင္း၏။
“ဟယ္ ဒီေကာင္မေလးေတြ ငါကလည္း ဘိုစာ ပဲစာ မတတ္ ၊ ဒီေတာ့ နင့္အေဖ ကိုကိုထြားျပန္လာမွ ဘယ္သူ ့ဖိတ္တယ္ဆိုတာ ေသခ်ာေမး ညည္းတို ့မလဲ ဘိုစာေလး တတ္တယ္ဆိုမွ အဲဒီ အင္တာနက္န ဲ့ ကြန္ျပဴတာ ကို ပဲ လု သံုးလိုသံုး ျငင္းလိုျငင္းန ဲ့ ဘာေကာင္မေတြလဲမသိဘူး ဣေျႏၵ ကိုမရွိပါဘူးေတာ္” ဟု မတင္လွ က ေအာ္ျပန္၏။ သို ့ေသာ္ မတင္လွကို မေတြ ့ရ ၊ သူ ့မီးဖို ထဲ ကေန လွမ္းေအာ္ေနပံုရ၏။
ကြ်န္ဳပ္တုတ္ၾကီး မေနနိုင္ေတာ့ ။ အရပ္ထဲ ဆူညံဆူညံ ဆိုလွ်င္ မ်က္နွာပိုးေသေသေလးျဖင့္ အသာ ထိုင္ၾကည့္ကာ ပိုင္ပေဟ့ ဆိုမွ ၀င္၀င္ ဆရာလုပ္တတ္ေသာ ၀မ္းတြင္းပိုးက ထ ထိုးပါေလေတာ့၏။
ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ ျပီး မုန္ညင္း ပင္ ေလးေတြ ေဆးေၾကာေနရာမွ အျပီးထတာလဲ မဟုတ္ ထိုင္တာလဲမဟုတ္ တ၀က္တပ်က္ ကုန္းကုန္းကြကြ ျဖင့္ ေဆးေပါ့လိပ္တိုကို ခဲ ထားရင္း ကြမ္း ငံုထားေသာ ပါးစပ္ျဖင့္ ဟိုဘက္အိမ္ကိုလွည့္ကာ လက္က မုန္ညင္းပင္ တစု ကို ကိုင္ရင္း “ဟဲ့.. ဟိုဘက္ အိမ္က ညီအမ... နင္တုိ ့ေတြ ဘာေတြျငင္းေနၾကတာတုန္းဟ...ေသခ်ာ ဘာသာမျပန္တတ္ရင္ ေျပာေလ နင္တို ့ကလည္း သိပ္ခက္တာပဲ ငါတေယာက္လံုး အိမ္နားကပ္ေနတာကိုမ်ား ခက္ပါေပတယ္ ” ဟု ေအာ္ေျပာလိုက္၏။
မနူးမနပ္ အငယ္ မ တင္တင္ထြားက “ ဟယ္ အန္ကယ္ တုတ္ၾကီး ရွိတာပဲ ဒီလို အန္ကယ္ေရ
ဒီလို .. ထြား တို ့ကို အင္တာနက္က ေန အီးေမးတစ္ေစာင္ပို ့တယ္ေတာ့္..အဲဒါကို ထြား မမ ..
မမရင္ က အတင္းပဲ ျငင္းေနတယ္ သူ ့ကိုပဲ ပို ့တာပါတ ဲ့ မီးကိုဖိတ္တာဟုတ္ဘူးတ ဲ့” ဟု နွဳတ္ခမ္း ထူထူ ေလးကိုစူကာ ကႏြဲ ့ကလ် မခို ့တယို ့အသံျပဲ အသံျပာျဖင့္ ေအာ္ပါေတာ့၏။
ကြ်န္ဳပ္ကလည္း ဆရာလုပ္ရန္ဂြင္၀င္ျပီဟူေသာအသိျဖင့္ ခ်က္ဖို ့ျပဳတ္ဖို့ ေဆးေနသည့္ မုန္ညင္း ပင္မ်ား အား စဥ့္အင္တံုထဲ ျပန္ပစ္ထည့္ရင္း “ ဟဲ့ ဒါေလးမ်ား ဒါဆို ပရင့္ထုတ္လာခဲ့ေဟ့ နင္တို ့နွစ္ေယာက္လံုး ဟာေတြကို ငါ ေသခ်ာ ၾကည့္ေပးမယ္ ” ဟု ျပန္ေအာ္လိုက္ေတာ့ လင္လိုခ်င္ေနသည္မွာ တပိုင္းေသယံုမက ကိုးမား ပါ ျဖစ္ေနပံုရေသာ အၾကီးမ ရင္ရင္ထြားက “ ဦးတုတ္ေနာ္ ဦးတုတ္ စကားကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေျပာ ဘာ နင္တို့ နွစ္ေယာက္လံုး ဟာေတြကို ငါေသခ်ာ ၾကည့္ေပးမယ္လဲ ဟြန္း” ဟု ၾကာသံ ခရာသံအျပည့္နွင့္
ႏြားပိန္မ ေပါက္ဆိန္ျဖင့္ အထုခံရသလို လွမ္းေအာ္ပါေတာ့၏။
ကြႏ္ုပ္တုတ္ၾကီးကလည္း ရွက္ ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ “ ဟြန္ ....... ေကာင္မေလးေနာ္လူၾကီးကို ေလွ်ာက္ေနာက္ေနျပန္ျပီ ” ဟူေသာ အသံနွင့္ တဖက္ကလည္း ညီမေငးရယ္ အကိုၾကီး ကိုကိုတုတ္ က အဲသလို မရည္ရြယ္ေပမယ့္ ညီမေငး က ဂလို ဘာသာျပန္ျပီး ညဳတုတုေတြလုပ္ေနမွေတာ့ ဟူေသာ အေတြးနွင့္ မိန္ ့မိန္ ့ၾကီး ေငးေနလိုက္၏။
တင္တင္ထြားနွင့္ ရင္ရင္ထြားသည္ သူတို ့အိမ္တြင္းျပန္၀င္သြားျပီးမ်ားမၾကာမွီပင္ တေယာက္စာရြက္တရြက္ကိုင္ကာ နိမ္ ့တံုျမင့္တံု ရင္အစံုျဖင့္ ကြ်န္ဳပ္မစၥတာ တုတ္ၾကီး၏ ျမင္ကြင္းသို႔ တလွမ္းခ်င္း၀င္ေရာက္လာကာ ေနာက္ေဖးေလွကားမွ တက္လာပါေတာ့၏။
အငယ္မ တင္တင္ထြားက စာရြက္ကို ကြ်န္ဳပ္လက္ထဲသို ့ထည့္ေပးလိုက္၏။ အၾကီး မ ရင္ရင္ထြားက ကြ်န္ုပ္၏ ဘယ္ဘက္ေဘး ပုခုန္းနားမွ သူ မ ၏ ရင္သားနွင့္ ကြ်န္ုပ္၏ လက္ေမာင္း ထိလုမတတ္ ကပ္ကာ စာရြက္ကို ေဘးမွ ၾကည့္ေန၏။ အို.... ရင္ဖိုရပါလား လကြယ္ ခိြခိြခိြ ဟု စိတ္ထဲတြင္ေတြးမိပါရင္း စာကို ေလယူေလသိမ္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ထြက္၏
ငပိ အက္ဆန္ ့ျဖင့္ ဆပ္ ဘဂ်က္ ကိုလံု ဗဂ်ိဳင္းနား ေဒး ေဟးေဟး ေဟး..........မွ အစခ်ည္ကာ ေအာက္ပါအတိုင္း ခပ္တည္တည္ဖတ္လိုက္ပါေတာ့၏ ။
Subject:Vagina Day (V-Day) Supporters
Date:Tue, 20 Jan 2009 11:39:56 +0700
From:nai shwe
Dear V-Day supporters,
Thank you for taking an interest in our campaign to end violence
against women and girls. Tickets for our show are now on sale!! Our
poster is also attached.
Dates: Fri 27 February, Sat 28 February, Sun 1 March
Where: Patravadi Theater, Theater in the Garden (main stage)
Book before Feb 1 and get special prices!
Standard Ticket, 350B
Premium Ticket, 550B
VIP Ticket (includes dinner at the Theater before the show): 700B
We also have group discounts and student discounts (50%).
You can purchase tickets through Total Reservation by:
1. www.totalreservation.com
2. Call their call center, 02 833 5555
2. Go to one of their ticket offices in Paragon, Emporium, Mo Chit and
Victory Monument BTS stations, and other locations
All proceeds will go to Emergency Home, a safe house for women and
girls who have been raped or victims of violence. Our money will go
to the operations of their safe house and to initiate a new violence
prevention campaign.
Book now to reserve your seat to Bangkok's first V-Day production!
We'd also appreciate it if you could pass this information on to your
friends and family who may be interested.
All the best,
The V-Day Bangkok Team
--
Yours,
In peace
kmshwe
+ 66 87 5717 966
စာ အျပည့္အစံုကိုဖတ္ျပီးသကာ လ ကြ်န္ုပ္ မွာ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖင့္ ( စကား မစပ္ ....ရင္တုန္တာေတာ့ဟုတ္ပါျပီ ၊ ဘယ္က ပန္းကတုန္တာလဲ မသိ) ရင္ရင္ထြား ၏ မ်က္နွာေလး သည္ နီရဲ ရွက္ေသြးျဖန္းလွ်က္ ၊ တင္တင္ထြားကေတာ့ အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ
“ အန္ကယ္ တုတ္ၾကီး အန္ကယ္ တုတ္ၾကီး ဗဂ်ိဳင္းနား ေဒးဆိုတာ ဘာလဲ ဟင္” ဟု ေမးပါေတာ့၏။
ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ အံု ့မွဳိင္းေမွာင္ရီကာ တိမ္မဲ ညိဳတို ့ အေနာက္ဖက္သို ့ ေလေျပနွင့္အတူ တျငိမ့္ျငိမ့္ တလိမ့္လိမ့္ေျပးလႊားေန၏။ ျခံေစာင္ရင္း မန္က်ည္းပင္မွ မန္က်ည္းရြက္ငယ္တို ့တဖြဲဖြဲ တေျဖးေျဖး ေလအေ၀ွ ့နွင့္ တစိမ့္စိမ့္ေၾကြ ေနၾက၏။
ရင္ရင္ထြား၏ကိုယ္သင္းန ံ့ကေလးသည္ ပိုမိုသင္းပံ် ့လာသည္ထင္ရသလို သူမ၏ ေရႊ ရင္အစံုသည္လည္း လျပည့္ည ဒီ ေရလွဳိင္းတို ့လို မို ့ေမာက္ လွဳပ္ရွား နိ မ့္ျမင့္ျဖင့္ ...။
“အိုဘယ့္ ျဖားသခင္ ....ဘဇာေၾကာင့္ ကြ်န္ဳပ္ တုတ္ၾကီးအား ယခုကဲ့သို ့က်ဥ္းထဲ က်ပ္ထဲ အတင္း ၀င္ခုိင္းခ်င္ပါသနည္း” ဟု ေသာ အာေမဋိတ္ကစိတ္အာရံုတြင္ ပဲ့တင္ထပ္ေန၏။
တကယ္တန္းေတာ့ တုတ္ၾကီးတို့ က ဘယ္ေလာက္က်ပ္က်ပ္ ဘယ္ေလာက္က်ဥ္းက်ဥ္း အရည္အခ်င္းအျပည့္ျဖင့္ အခ်ိန္ ယူ ကာ ညင္ညင္သာသာ ၀င္နိုင္ထြက္နိုင္ ကိုင္နိုင္တြယ္နိုင္ေသာ အရည္အခ်င္း ရွိသည္ကို ျဖားသခင္ သိသျဖင့္ ယခုကဲ့သို့ စစ္ေဆးေတာ္မူေလသေလာ ။
“ဦးတုတ္....ဆို ေမးေနတယ္ေလ ေျဖလဲ အေျဖဘူး ” ဟု ရင္ရင္ထြား က နွဳတ္ခမ္းထူထူကေလးကို စူကာ ေဗလု၀နွင့္နင္လားငါလား ထြားၾကိဳင္း သန္မာေသာ ကြ်န္ုပ္၏ လက္ေမာင္းအိုး ၾကီးမ်ားအား ခပ္ဆဆ ေလး ဆြဲရင္း ေမးပါေတာ့၏။
“ေဟ... ရင္ရင္ရဲ့ မင္း ဘာေမးေနသတုန္းကြယ့္ ” ဟု ျပန္ေမးေတာ့
“ၾကည့္ပါလား သူမ်ားေမးေနတာဆို ဘာေမးလုိ ့ေမးမွန္းကိုမသိဘူး ဘာေတြကိုအာရံုေရာက္ေနမွန္းမွမသိတာ ဦးတုတ္ ေနာ္ ဦးတုတ္ ”ဟု သူမ ေလး က ညဳလိုက္ျပန္၏။
“ ဟုတ္ပါဘူး ကြယ္ သူတို ့စာအရ Tickets for our show are now on sale!! ဆိုလို႔ပါ ရင္ရင္ရယ္ အဲသလို ဆိုလို ့ပါ ” ဟု ေၾကေၾကကြဲကြဲ ၾကီးေျဖခ်လိုက္၏။
“ ဟယ္ အန္ကယ္တုတ္ၾကီး ၾကည့္ရတာ ဒီဖိတ္စာဖတ္ျပီးမွ ၀မ္းနည္းေနသလိုၾကီးပဲ မမရင္ ” ဟု အငယ္မ တင္တင္ထြား က မွတ္ခ်က္ခ်၏။
ဗဂ်ိဳင္းနား ေဒးမွာ ျပမယ့္ ရွိဳး ကို ဘယ္သူ စိတ္မ၀င္စားပဲ ေနနိုင္မွာလဲ ကေလးတို ့ရယ္ ဟု သာ ေအာ္ေမးပစ္လိုက္ခ်င္၏။ ဒီ တင္တင္ထြားလဲ ေတာ္ေတာ္အလိုက္ကန္းဆိုးမသိေလျခင္း ကြယ္ ..........။
“ ဦးတုတ္ ဦးတုတ္ .... First V-day Production ဆိုတာဘာလဲမသိဘူးေနာ္ ဘာေတြ ထုတ္မွာလဲမသိဘူးေနာ္” ဟု ရင္ရင္ထြား က ဖီလင္သံေလးျဖင့္ အားတက္သေရာေမးျပန္၏။
“ေအာ္ရင္ရင္ ရယ္... သူတို ့Show ကို production လို ့သံုးသြားတာျဖစ္မွာေပါ့ကြယ္ ” ဟု ေျဖရင္း မယံုမရဲျဖင့္ ငါရႊီးတာမွားေၾကာင္း ယခု လို....
“ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္ ျမန္မာ အမိ်ဳးသမီးတို ့ဖိနွိပ္ခံရမွဳ မွ လြတ္ေျမာက္ေရးေရွးွ ရွုုကာ
မိမိကုိယ္ မိမိအားကိုးေရးစိတ္ဓါတ္ စိုက္ထူမွဳအရ မိမိတို႔ အဖြဲ ့အစည္း၏ မူေပၚလစီနွင့္အညီ
စမ္းသပ္ ေအာင္ျမင္ အတည္ျပဳ ထုတ္လုပ္ထားေသာ Industrial strength ပုရိႆဖြားဖက္ေတာ္ အတု မ်ားအားလည္း ေရာင္းခ်ေပးသြားရင္းတျပိဳင္နက္ထဲ ကမၻာ့စားနပ္ရိကၡာ ျပသနာ အား တခ်က္ခုတ္နွစ္ခ်က္ျပတ္ေျဖရွင္း ေပးသြား ျပီး ခရမ္းသီး သခြားသီး မ်ဳိးတုန္းမွဳ ကိုလည္း ကာကြယ္ေပးျပီးသာ းျဖစ္ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း” ဟု သာ ထို ဗဂ်ိဳင္းနားေဒး ျပပြဲတြင္ ဗဂ်ိဳင္းနား စင္ျမင့္ေပၚမွ ဗဂ်ိဳင္းနား ျပသမွဳ ညခ်မ္းတြင္ ေၾကျငာလိုက္ပါက .... တုတ္ၾကီးကိုယ္က်ိဳးနည္းပါေပါ့။
သို ့တည္းမဟုတ္လည္း နအဖ စစ္တပ္၏ မုဒိန္းက်င့္မွဳမ်ားမွ အျပစ္မဲ့တိုင္းရင္းသား အမိ်ဳးသမီးငယ္မ်ား လြတ္ေျမာက္ကင္းေ၀း ေစရန္ နအဖ စစ္တပ္ တစ္ခုလံုးအားဣထိယ ေယာနိ အတုမ်ား military issue အျဖစ္ ထုတ္ေ၀ ေပးနိုင္ရန္ စတင္ ရံပံုေငြရွာေသာ ကိုယ္ထူ ကိုယ္ထ ေဆာင္ရြက္ခ်က္တခုျဖစ္ခ်င္လည္းျဖစ္နိုင္ေသးသေပါ့ ဟု ဟိုဒီေတြးေတာရင္း အနွီဗဂ်ိဳင္းနားျပပြဲၾကီးက်င္းပရာ ဘန္ေကာက္ေရႊျမိဳ ့ေတာ္နွင့္ အင္မတန္ေ၀းကြာေနေသာ တုတ္ၾကီးဘ၀ ကို ၀မ္းအနည္းၾကီးနည္းမိရင္း ရင္ရင္ထြားနွင့္ တင္တင္ထြားတို ့ညီအမ သူတို့ အိမ္ဘက္ ျပန္လွည့္သြားသည့္ လွပ ေက်ာ့ရွင္းေသာ ေနာက္ေက်ာျပင္ကိုသာ ေငးရင္း ကြ်နဳ္ပ္တုတ္ၾကီးတေယာက္ ဘန္ေကာက္သို ့ခရီးတေထာက္ထြက္ရန္ အားခဲမိပါေတာ့၏။
အဲ့.......ဟယ္..... over-used vagina ၾကီးေတြ မ်ား ျပပြဲ တင္ျပရင္ ငါ့ ခရီးစားရိတ္ဆံုး တာပင္ အဖတ္ တင္ဦးမည္ မဟုတ္ေလာ ဟု ျပန္ေတြးမိျပီးသကာလ စဥ့္အင္တံုထဲ မွ မုန္ညင္း ပင္ေလးမ်ားအား ဆယ္ယူကာ မီးဖို ခန္းတံခါးဖြင့္လွ်က္ စတင္ခ်က္ျပဳတ္ရန္ ခပ္ကြင္းျပင္လိုက္မိပါေတာ့၏။
တုတ္ၾကီး တာ၀တိ ံသာ
Posted by Nyein Zay Oo at 5:04 PM 2 comments
Labels: satire
ဂ်ီမပါ အသာလွဳပ္ပါတ့ဲ ထိုကာတစ္ ရယ္ အိုဘယ့္ႏြားနွစ္
Sunday, January 11, 2009
ေလာင္စိန္ တုတ္ၾကီးတို႔ လူမိ်ဳးေတြအတြက္ကေတာ့ ယခုနွစ္သည္ ထူးျခားသည့္နွစ္ျဖစ္ေပသည္။ ထံုးစံအတိုင္း အစီခံမပါသည့္ ျပည္ၾကီး ထုတ္ စီးကရက္ကေလးတစ္လိပ္ကို ဘူးထဲကထုတ္ကာဆင္စြယ္စြပ္တံတြင္စြပ္လွ်က္ ေရႊသြား သံုးေခ်ာင္းျပဴးျပဲေနေအာင္ ေပၚေနေသာ နွဳတ္ခမ္းေထာ္ေထာ္ ပါးစပ္ေပါက္ထဲသို႔ ထိုးသြင္းရင္း ေပသီးကို ဘယ္လက္နွင့္ ေခါက္ေန၏။ မ်က္မွန္အ၀ိုင္းကေလး
အေပၚမွ ေက်ာ္ကာ တလွမ္းခ်င္းေလွ်ာက္လာေနေသာ ဆင္မယဥ္သာ ေျခလွမ္းျဖင့္ အေၾကြးယူေနက် တလမ္းေက်ာ္က မသိန္းစိန္၏ သမီး ေလးကို မမွိတ္မသုန္လွမ္းၾကည့္ရင္း စီးကရက္ကို အငမ္းမရဖြာလိုက္မိေတာ့ ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီး မီးခိုးသီးကာ အဟြတ္အဟြတ္ျဖင့္ ေဘာင္းဘီထဲ ေသးထြက္သြားသည္ပင္ ထင္ရေပေတာ့၏။
ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးက လူကသာ တရုတ္ အသားအေရက ဒီဇင္ဘာ လ ေဆာင္းတြင္းမနက္ေတြမွာ အေငြ ့တေထာင္းေထာင္းထေနေလ့ရွိေသာ ေကာက္ညွင္းငခ်ိပ္နွင့္ က တဆင္တည္း။
ဒီေတာ့... ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးကို အရပ္က ကြယ္ရာတြင္ တရုတ္ ငခ်ိတ္ဟုေခၚ၏။ လမ္းထိပ္က ဆိုက္ကားသမားေတြက တရုတ္ခ်စ္တီးဟုေခၚ၏။ ရွိပေစေတာ့ မည္သို႔ပင္ ေခၚၾကေခၚၾက ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးက ဒီရပ္ကြက္ ဒီျမိဳ ့မွာ အေကာင္။ အသျပာေလးကရွိ ။ အေပါင္းအသင္းက ေပါင္းတတ္ ။ လာဘ္ကေလးကျမင္ ။ ျမန္မာလို ပီပီသသ ေျပာနိုင္ျပီး ျမန္မာတို႔၏
အထာကိုနပ္၏။ ဒီေတာ့ ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးတို႔ လူေတာတိုး၏။
ရပ္ကြက္ထဲ သာေရးနာေရးရွိလွ်င္လည္း ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးတို႔က မသိခ်င္ေယာင္မေဆာင္။ တာ၀န္သိ အိမ္နီးခ်င္း စိတ္အျပည့္ျဖင့္ ေရာက္ေနၾက။ မသာဆိုလွ်င္ ကြာစိ ေရာင္းရ၏။ညပိုင္းကာလသားမ်ားနွင့္ တရုန္းရုန္း ဖဲ၀ိုင္းမွာ ေခြ်းျပန္ရ၏။ မဂၤလာေဆာင္ဆိုလွ်င္လည္း အနည္းဆံုး ေရခဲမုန္ ့သြားစားလို ့ျဖစ္၏။ ကိုယ္ဘယ္ေတာ့မွ ပိုးလို ့မရနိုင္ေတာ့ေသာ သတို ့သမီးကို
ေၾကေၾကကြဲကြဲၾကည့္ကာ လက္ဖြဲ ့ စားပြဲ ကို ေကြ ့ေရွာင္ရင္း ျပန္လာလို ့ျဖစ္၏။
တေန႔ သား မေတာ့ ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးတို႔ လမ္းထိပ္က အင္တာနက္ ဆိုင္တြင္ အျမဲတန္း နိုင္ငံျခား က ရည္းစားနွင့္ စကားေျပာလွ်င္ “ကိုကို... ကိုကို ... “ ဟု ေဘးဘီကို ေ၀့၀ဲၾကည့္ကာေအာ္တတ္ေသာ မလွျမိဳင္၏ သမီး အာက်ယ္မ တေယာက္ ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီး၏ ဆို္င္သို႔ေရာက္လာကာ ေစ်း၀ယ္၏။
“ ဦးတုတ္ၾကီး ...ေအာင္မယ္ သတင္းစာကို ဖတ္ေနလိုက္တာေတာ္ ဘာမ်ားထူးမွာမို႔လဲ”
ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးက ဘူးသီး လက္သည္းနွင့္ဆိိတ္ ထားသည္နွင့္ တူေသာ သူ၏ မ်က္လံုးမ်ားကို ထပ္မံေမွးစင္းကာ ေပေစာင္းေစာင္းၾကည့္ရင္း စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ဟန္ျဖင့္“ဟဲ့ေကာင္မေလး လူဆိုတာ ေခတ္နဲ့အဆက္မျပတ္မွ .....နင္နားလည္လား ဒါမွ သူမ်ားနိုင္ငံေတြ ဘာေတြလုပ္လို ့ ဒို ့နိုင္ငံဘာေတြျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာသိရမွာ“
“ဟားဟားဟား..ဦးတုတ္ၾကီးရယ္ သတင္းစာဖတ္ေတာ့ ဦးတုတ္ၾကီး ေန ့တိုင္းအလိမ္ခံရတာအဖတ္တင္မွာေပါ့ တကယ္သတင္းေတြသိခ်င္ရင္ အင္တာနက္ သာ အိမ္မွာတပ္လိုက္ တကမၻာလံုးက သတင္းေတြအကုန္သိ ရမယ္ ” ဟု ေျပာရင္း ယိုးဒယားမွလာေသာ ပုဇြန္မုန္ ့အထုတ္ ေလးထုတ္ကို ယူ ျပီး ပိုက္ဆံေပးေခ်ရင္း အင္တာနက္ဆိုင္သို ့ျပန္သြားေတာ့၏။ ထပ္မံ၍ အရပ္စိတ္ပ်က္ေအာင္ “ကိုကို.... ကိုကို... “ ဟု အသံျပဲျဖင့္ ေအာ္ဦးမည္ျဖစ္ေပေတာ့၏။
သို ့ျဖင့္ အာက်ယ္မ၏ စကား နား၀င္သြားေသာ ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီးသည္ ရန္ကုန္ေရႊျမိဳ ့ေတာ္ တက္ကြန္ျပဴတာစက္တစ္လံုး၀ယ္ ဘာညာဘာညာေတြနွင့္အလုပ္ျဖစ္ေအာင္စီမံရင္း
အင္တာနက္ဆိုေသာဘ႑ာ တိုက္ၾကီးေပၚဖင္ခုထိုင္ကာေသြးၾကီးသြားပါေပေတာ့၏။
ဤမွအစျပဳ၍ကြ်န္ုပ္ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီး၏ပုန္းကြယ္တိမ္ျမဳပ္ေနေသာစာေရးသားလို
စိတ္ျပန္လည္ေပၚေပါက္လာရေပေတာ့သတည္း။ထုိ ့ေနာက္ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ကြ်န္ုပ္ေလာင္စိန္တုတ္ၾကီး၏ အိမ္ဆိုင္ကေလးျပဳတ္သြားျပီးအျပင္ထြက္ကာအလုပ္လုပ္ရေသာ
အေျခအေနသို႕ေရာက္ရွိေလွ်ာဆင္းသြားရျပန္ေတာ့၏။
--------------------------------------
ကြ်နဳ္ပ္သည္ တေန ့တာ ပင္ပန္းၾကီးစြာ ထမင္းတလုတ္အတြက္ရုန္းကန္ လွဳပ္ရွား ျပီး ေငြစေၾကးစ ကေလးမ်ားရွာေဖြရ၏။
သားေကြ်းမွဳမယားေကြ်းမွဳ မရွိေသာ္လည္း ကြ်နဳ္ပ္၏ ခႏၱာကိုယ္ အတၱေဘာၾကီး ဆက္လက္တည္တန္ ့ရွင္သန္နိုင္ေရးအတြက္ စား ၀တ္ ေန ေရး သံုးပါး ကိစၥကိုေျဖရွင္းရန္ အလုပ္လုပ္ရ၏။
ယခုညေနလည္းထံုးစံအတိုင္း အလုပ္မွေနာက္က်ျပီး ျပန္ေရာက္လာ၏။ အခန္းမီးကေလးကိုဖြင့္ျပီး လြယ္အိတ္ကေလးကို စာအုပ္စင္အပုေလးေပၚတင္လိုက္ျပီးမီးဖိုမီးကိုဖြင့္ျပန္၏။ ထို ့ေနာက္ အာလူး နွင့္ မုန္ညွင္းဟင္းခ်ဳိ ကေလးကို ေႏႊးလိုက္၏။ ထမင္း အိုးကေလးကိုဖြင့္ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ထမင္းမရွိေတာ့။ထမင္းအိုးကေလးကို ေသခ်ာ ေဆးျပီးေနာက္ ဆန္နို ့ဆီဗူး တစ္လံုး ထည့္ ေဆးကာ တည္လိုက္၏။
အိမ္ေရွ ့ခန္းျပန္လာျပီး ကြန္ျပဴတာကို ဖြင့္ အင္တာနက္စာမ်က္နွာမ်ား အား ဖတ္ျဖစ္ေတာ့...
NCUB က အစိုးရသစ္ထူေထာင္ေတာ့မည္ဟု နွစ္သစ္ကူးအထူးထုတ္ျပန္ခ်က္ တြင္ဖတ္လိုက္ရ၏။
ထုိ ့ျပင္ သမိုင္းဆရာမ လိုလို ဘာလိုလို အမိ်ဳးသမီးတေယာက္သည္ ဓါတ္ဆီ ေစ်းၾကီးျမင့္ရသည့္ၾကားထဲတြင္ သူမ အကယ္ဒမီျဖစ္ေရးအတြက္ နီးစပ္ရာ ျမိဳ ့မ်ား၏ စာၾကည့္တိုက္မ်ားမိတ္ေဆြမ်ား၏အိမ္မ်ားသုိ ့သြားေရာက္လည္ပတ္ကာ သူမ ကိုယ္သူမ မဲေပးေနသည္ကိုလည္းနတ္မ်က္စိျဖင့္အိပ္မက္ မက္မိျပန္ေလသတည္း ။ ေအာ္ မိမိငဲ့ ......လြယ္ေနတာကိုခက္ေအာင္လုပ္သည္
ကမၻာၾကီးတစ္ခုလံုးတြင္ proxy server ေတြေပါမွေပါ ။ကုိယ့္အိမ္က ထိုင္ေနရင္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ မဲ ေပါင္း
ေထာင္ခ်ီေပးလို ့ျဖစ္ရက္နဲ႔ လကြယ္ဟု ျငီးျငဴ မိျပန္၏။
ဒါက ေတာ့ ကိုေမာင္ေမာင္ျမင့္တို ့အားရွိစရာေပါ့ ။
ဒီၾကားထဲ အရိပ္သံုးပါး ကို ဘယ္ေသာအခါမွ နားမလည္ သည့္ ပုဂိၢဳလ္တို႔ကလည္းသူတို႔၏ စာမ်က္နွာမ်ားတြင္ အလကားမတ္တင္းေၾကျငာကာ အကယ္ဒမီိစိတ္ကူးယဥ္ၾကျပန္ရင္း ေတာင္ရွည္ပုဆိုးမ်ား ေခါင္းေပါင္းမ်ား အမွီ၀ယ္ရန္ၾကံစည္ေနၾကျပန္၏။
စိတ္ထဲမွာ ဘီအမ္ေအ ဥကၠဌၾကီး ဦး ေမာင္ေမာင္ျမင့္တို ့အၾကိဳက္ ၾကိဳတင္ဆင္ဆာ ျဖတ္ကာ ေတြးလိုက္မိသည္က ”NCGUB က ဂီလာနေတြက ဘယ္နားသြား အနိစၥေရာက္ေနလိ ု့လူၾကီးမင္းတို ့က
ဒီလို ဖြဲ ့ရတာတုန္း ...............“
ဟုတ္သားပဲ ခုလိုဆိုေတာ့လဲ နား၀င္ခ်ဳိသား NCGUB က ေသခါနီးေတြက
ဘယ္သခ်ိဳင္းသြားေသေနလိ ု့ဒင္းတို ့က ဒီလို ဖြ ဲ့ရတာတုန္းလို ့ေတြးလိုက္ရင္ ....
ဒါ ၾကမ္းတမ္း နား၀င္မခ်ဳိေသာ စကား ျဖစ္သြားေပလိမ့္မည္ ။စာေပ ေဒါသသင့္သြားေပလိမ့္မည္။
ဟုတ္ေပသကိုး ပ်ားသကာသို ့ခ်ိဳလွေစအျပင္ တုတ္ၾကီးဟု ရာဇ၀င္နွင့္အမည္တြင္သည့္ ကြ်နဳ္ပ္သည္
မိမိစိတ္ကိုမိမိ အတိအက် ဆံုးမကာ ေဆးသၾကားပါအုပ္လိုက္ေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္လိုက္၏။
ထို ေၾကျငာခ်က္ ကိုေသခ်ာ အနုလံုပဋိလံုဖတ္ရင္း NCUB မွ ဦးေဆာင္သည့္ Credential Challange ဆိုသည့္ကိစၥကို သြားသတိရ၏။UN မွ Credential Challange ကို အစိုးရတစ္ရပ္မွ ျပဳလုပ္လွ်င္သာ အၾကံဳး၀င္သည္ ဆိုေသာ သေဘာရွိသည့္ တုန္ ့ျပန္ အေၾကာင္းၾကားခ်က္ကို ၾကားလိုက္မိဖူး၏။ အကယ္၍ အဲသည္ကာလက Credential Challange ကို အေမရိကား နိုင္ငံ ၀ါရွင္တန္ ျမိ ဳ့ေတာ္ေန အေ၀းေရာက္အစိုးရမင္းမ်ား အေနျဖင့္သာ ကိုင္တြယ္လိုက္မည္ဆိုလွ်င္ အေျဖမည္ကဲ့သို႔ထြက္မည္နည္း။
သို႔ေသာ္ အေ၀းေရာက္ အစိုးရမင္းမ်ား မွ သီရိပ်ံခ်ီ အဂၢမဟာ အာပလာ ေက်ာ္စြာ ဦးစိန္၀င္း တိ ု့ ဦးဘိုလွတင့္တို ့က ခင္ပြန္းလည္းရခ်င္ သံ၀ါသ အျပဳခံရမည္ကိုလည္း
ေၾကာက္ေသာ ယင္ဖို မသမ္းဖူးသည့္ အပ်ိဳၾကီး မူေနသည့္ အခ်ဳိးျဖင့္ အခ်ဳိသပ္ကာ မခ်င့္မရဲလက္ေရွာင္ခဲ့ၾက၏။
NCUB က ယခုလို အစိုးရတစ္ရပ္ အျဖစ္ဦးတည္ သည့္ ေၾကျငာခ်က္အတြက္ NCGUB အေနျဖင့္ မည္ကဲ့သို ့စဥ္းစားထားသနည္း။
နအဖ စစ္အာဏာရွင္အဘယ္ကဲ့သို့ ့တုန့္ ျပန္မည္ကို အသာခနထားလို ့ယခု ဒီဖက္ျခမ္းမွ အတိုက္အခံမ်ား အေနျဖင့္ အဂၤလိပ္ၾကက္ဖ ဗိုလ္ၾကက္ဖ ခြပ္ပြဲ ကို စတင္လိုက္သလိုမ်ားျဖစ္မေနဘူးလား။
NCUB မွာေတာ့ လက္နက္ကိုင္အင္အား ရွိသည္။ တပ္ရွိသည္ ဟု သတ္မွတ္လို ့ျဖစ္သည္။ NCGUB တုန္းကေတာ့ ရွိသမွ် လက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ားက အားကိုးတၾကီး အေရးေပးခ်ည္းကပ္စဥ္ကာလက
အာပလာေက်ာ္စြာ ဘြဲ ့ရအမတ္မင္းတို ့က “အိုင္တို ့က အၾကမ္းမဖက္ ေရး ေလ အိုင္တို ့က အိုင္တို ့က“ ျဖင့္ အိုင္ေတြ ့တိုင္းေျခေဆးရင္း ေျခေအး၀မ္းေရာင္ေတြျဖစ္ကုန္ေတာ့၏။
အလုပ္မျဖစ္ အနွစ္နွစ္ဆယ္ ေရွ ့လည္းမသြား ေဘးလဲမထြက္ ေနာက္လဲ မဆုတ္ ခက္တာက ေရွ ့က ပိတ္ ေနယံုမကအသားကုန္ကလည္းဘုန္းေပးေတာ္မူရင္း
က်မ္းမာေရးေတြစြတ္ေကာင္းျပီးေလကလည္းလည္ေတာ္မူ၏။
ဒီေတာ့ကာ ေနာက္ကလူေတြမဆိုထားနွင့္ ၀န္းက်င္တခြင္ပါ နံေတာ္မူ၏။ ညြန္ ့ ေပါင္း အစိုးရ စဖြဲ ့သည့္ေန့က ေမြးသည့္ကေလးပင္လူလားေျမာက္ျပီး လူလူသူသူ ျဖစ္ေနေပျပီ။ ကြ်န္ုပ္တို ့၏ အစိုးရမင္းမ်ားစညး္ရံုးေရး ေကာင္းမွဳ ဦးေဆာင္မွဳ ေျပာင္ေျမာက္မွဳကရွိသည့္ ၀န္ၾကီးမ်ားပင္ ပဲ့ထြက္ကုန္ကာ အသီးသီးအသက အသက ဆိုင္ရာပိုင္ရာ လုပ္ငန္းေဆာင္တာေလးမ်ားျဖင့္ စားေကာင္းေသာက္ေကာင္းယံု ရပ္တည္ေနၾက၏။
သို ့ေသာ္ တဖက္တြင္ တကယ္တန္း စိတ္ဓါတ္ရွိျပီးလုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္ေသာ အမတ္ မ်ားေျမာက္မ်ားစြာရွိေသး၏။ ထိုအေနအထားတြင္ NCUB ၏ ေၾကျငာခ်က္သည္ လိုအပ္ခ်က္အရျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ ထိုလိုအပ္ခ်က္က ဘယ္အင္အားစု၏
လိုအင္ကိုျဖည့္ဆည္းေပးမည့္လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္သည္ကိုေတာ့ေကာင္းေကာင္းေတြးဖို ့လို၏။
ထို ့ျပင္တ၀ တေလွ်ာက္လံုး မဆလ ပါတီ ၏ တက္ၾကြေသာပါတီ၀င္တေယာက္က ၁၉၉၀ ခုနွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အမတ္တက္ျဖစ္ကာ ေခါင္ေရမူးရင္း ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ထရမ္းျပန္၏။
ေအာ္ဒုကၡ .. ဒုကၡ...။
အားလံုးထဲ လူနပ္ခ်မ္းသာ အမတ္မင္း ဦးဇီ၀က တေယာက္ကေတာ့ ကေလာင္ေသြးကာ အေနာက္ဖက္ ေခ်ာင္ ကေလးက ထထ ေအာ္ေနသည္ကေတာ့ “သား..သား... ပါဘူး ..သား..သား ပါဘူး ” ဟူသတတ္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ တရုတ္နွစ္သစ္ကူးကလည္းနီးလာျပီျဖစ္သျဖင့္ ကြ်နဳ္ပ္တို ့ အာရွ တခြင္တြင္ အကုန္လံုး ႏြား စိတ္တခုတည္းျဖင့္ နွစ္သစ္ကို ၾကိဳဆိုရန္ျပင္ဆင္ေနၾက၏။
ကြ်န္ဳပ္တို ့ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဘၾကီး ဦးသန္းေရႊတို ့ကလည္း ဒီကိစၥမ်ိဳးတြင္ေတာ့ အားက်မခံေပ။
တရက္တြင္ တရုတ္မွ အဆင့္ျမင့္အရာရွိတဦး ေနျပည္ေတာ္သို႔လာေရာက္ကာ ဘၾကီးဦးသန္းေရႊအၾကိဳက္ တရုတ္နိုင္ငံလုပ္ ဘိလိယက္ခုံတစ္ခုံ နွင့္ ထိုးတံ တစ္ဒါဇင္လာပို ့ရင္း
ဘၾကီးဦးသန္းေရႊနွင့္စကားလက္ဆံုက်ၾက၏။ တရုတ္ အရာရွိက ဘၾကီးဦးသန္းေရႊ အား တရုတ္နွစ္သစ္ကူး ေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဘၾကီးဦးသန္းေရႊအေနနွင့္ အန္ေပါင္းေပးရမည္ျဖစ္ေၾကာငး္
ယခု နွစ္သည္ ႏြားနွစ္သို ့က်ေရာက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း တရုတ္နိုင္ငံ ၊ စကၤာပူ နိုင္ငံ ၊ ထိုင္းနိုင္ငံ ၊ တိုင္၀မ္နုိင္ငံ ႏွင့္ အျခားနိုင္ငံမ်ားတြင္ ႏြားရုပ္မ်ား ႏြား ပိုစတာမ်ား ေနရာအနွံ႔ကပ္ကာ ႏြား နွစ္ကို ၾကိဳဆို မွဳအတြက္ျပင္ဆင္ေနၾကေၾကာင္း ေျပာေလေတာ့၏။
ဘၾကီးဦးသန္းေရႊက မ်က္ခံုးကိုပင့္ကာ ဘိလိယက္ထိုးတံထိပ္ကို ေလးေထာင့္ေျမျဖဴခဲျဖင့္ ပြတ္ရင္း ျပန္ေျဖလိုက္၏။ “ မပူပါန ဲ့ ... က်ဳပ္တို ့ကလည္း ႏြားနွစ္မွာ အစီအစဥ္ေတြရွိပါတယ္ အဲဒီနိုင္ငံအားလံုးထက္ကိုသာေစရမယ္ ဗ်ာ ..သူတို႔က ပိုစတာေတြနဲ႔
အရုပ္ေတြန ဲ့ပဲလုပ္တာမဟုတ္လား က်ဳပ္တို႔ ျမန္မာက ႏြားနွစ္မွာ ႏြားျဖစ္ေအာင္ကို ျပင္ဆင္ထားျပီးသား ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ျပန္ေျပာလိုက္ပါ ” ဟု ျပန္ေျဖလိုက္ေတာ့သတည္း။
ထို႔ေနာက္ ဘၾကီးဦးသန္းေရႊ ၏ အနားျပာတို႔သည္ တဆင့္ စကားတဆင့္နားျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး၏ အမိန္ ့ကို အျမန္ဆံုး နာရီပိုင္းအတြင္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ အတြက္ လမ္းညႊန္ခ်က္အသီးသီးေပးလိုက္ျပီး တညီတညြတ္ထဲ ၀န္ၾကီးဌာနနွင့္တပ္မေတာ္အင္အားစုအားလံုးသို႔
အမိန္ ့ေရာက္လာသည္မွာ.....
ယခုနွစ္သည္ တရုတ္ လူမိ်ဳးတို႔ ရိုးရာအစဥ္အလာရ ႏြားနွစ္သို႔က်ေရာက္ျပီျဖစ္ေပသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီး ၏ ဥပေဒထက္အာဏာတည္ေသာ အမိန္ ့အရ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရဌာနအသီးသီး တပ္မေတာ္၏ တပ္ရင္းတပ္ခြဲအသီးသီးနွင့္ ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး အား ယခုကဲ့သို႔ အမိန္ ့ခ်မွတ္လိုက္သည္။
၁။ မည္သည့္ တယ္လီဖုန္း ျမည္သံကို မဆို ျပန္လည္ေျဖၾကားရာတြင္ ဟယ္လို ဟု ထူးမည့္အစား ဘြတ္အဲ ဟုထူးရမည္။
၂။ မည္သည့္ တပ္တြင္ မဆို မနက္ပိုင္း လမ္းေလွ်ာက္ရာတြင္ ဘယ္ညာ ဘယ္ ညာ ဟု ေအာ္မည့္အစား ဘြတ္အဲ .. ဘြတ္အဲ ဟုေအာ္ရမည္။
၃။ မည္သည့္ ႏွဳတ္ဆက္ စကားေျပာဆိုမွဳတြင္ မဆို မဂၤလာပါ ခင္ဗ်ာ ဟု နွဳတ္ဆက္ မည့္အစား ဘြတ္ အဲ.........ဟုအမိ်ဳးသားမ်ားက နွဳတ္ဆက္ရမည္ျဖစ္ျပီးအမိ်ဳးသမီးမ်ားအေနျဖင့္ .. ဘြတ္...အြတ္အြတ္..အဲ..ဟဲ့......ဟု နွဳတ္ဆက္ရမည္။
ဟုျဖစ္ေလေတာ့သတည္း။
ထိုအမိန္ ့ထြက္ျပီးေနာက္ ဘၾကီးဦးသန္းေရႊသည္ သူ၏ အိမ္ေတာ္တြင္ ထိပ္တန္းလွိ်ဳ ့၀ွက္အစီအစဥ္ျဖင့္ မည္သူမွ သိခြင့္မရွိေအာင္ တည္ေဆာက္ထားသည့္ လ်ွိဳ ့၀ွက္အခန္းတစ္ခုကို ကုတင္ေပၚမွ ရီမုကြန္ထရိုးျဖင့္ ဖြင့္လိုက္ရာ အိပ္ခန္းနံရံၾကီး သည္ တကြ်ီ ကြ်ီ ျမည္လွ်က္ ေကာက္ရိုးမ်ား ႏြားစာခြက္အရွည္မ်ားျဖင့္ ႏြားတင္းကုတ္ၾကီး တခုဘြားကနဲ ေပၚလာ ကာ ဘၾကီးဦးသန္းေရႊသည္ျပံဳးျပံဳးၾကီးျဖင့္ ေလးဘက္ေထာက္၍ “ အင္း ခုမွပဲ...........” ဟု ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး ျမည္တန္းဟစ္ေကြ်းျပီးေနာက္တလွမ္းခ်င္း၀င္သြားပါေတာ့သတည္း။
ထို ့အတူ ဂ်ီမပါေသာ NCUB နွင့္ NCGUB ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ မည္သည့္အေၾကာင္းျပခ်က္ေၾကာင့္မွန္းမသိ။ အားလံုးလိုလို ဦးထုတ္ကေလးမ်ားေစာင္းကာ သူတို ့၏ ခ်ိဳေဇာင္းေနရာမ်ားသို ့ ခဏခဏ မသိမသာ စမ္းစမ္းၾကည့္ရင္း ျမက္ခင္း ၊ ေကာက္ရိုးပံုတို ့နွင့္ ေ၀းနိုင္သမွ်ေ၀းရန္ စိတ္အားကိုတင္းလွ်က္ ၾကိဳးစား ေနၾကေပေတာ့သတည္း။ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ုပ္တုတ္ၾကီးသည္ အားလံုးကို ေလွာင္ကာ နွမ္းဖတ္ခ်ဥ္ကို ေရွာက္ရြက္ျဖင့္သုတ္၍ ထန္းရည္ တစ္ျမဴ နွင့္ ေကာက္ရိုးပံုေဘးတြင္ဇိမ္က်ေနပါေတာ့၏ မၾကာခင္ပင္ အူျမဴးခ်ဳိၾကြမွဳမ်ားအားမည္သို့မည္ပံုကြ်န္ဳပ္တို့ျမင္ၾကရမည္ကိုကား
ဆက္လက္ ေစာင့္ၾကည့္ရေပေတာ့မည္ျဖစ္ေပေတာ့သတည္း။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ေခတ္မွီ ကြန္ျပဴတာမ်ားျဖင့္ ထိမ္းခ်ဳပ္ေမာင္းနွင္ေသာ ႏြား နွင့္ လည္ပတ္သည့္ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္အားေပးစက္ စီမံကိန္းမွ ႏြားမ်ားသည္လည္း “အင္း....ခုမွပဲ ” ဟု သက္ျပင္းခ်ကာ online တက္ရန္အားခဲၾကပါေတာ့၏ ။ ၾကက္ဆူပင္စိုက္ပ်ိဳးေရးစီမံကိန္းကိုလည္း အကန္ ့အသတ္မဲ့ရပ္ဆိုင္းကာ တတိုင္းျပည္လံုး ျမက္ စိုက္ရန္ အတြက္ တာဆူေနၾကပါေလေတာ့သတည္း။
တုတ္ၾကီး ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ
Posted by Nyein Zay Oo at 12:18 PM 0 comments
Labels: satire
mmblogpress.com အား ၾဆာတုတ္ၾကီး ေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ဆုေငြ တသန္းခ်ီးျမွင့္ျခင္း
Thursday, December 25, 2008
ယခုတေလာ ကြ်ႏ္ုပ္ ၾဆာတုတ္ၾကီး အလုပ္အင္မတန္မ်ားေန၏။ မနက္ေျခာက္နာရီ ေလာ္ကယ္ရထားအဆိုက္ ကုန္စိမ္း အမွီပို ့ရ၏။ ညခုနွစ္နာရီေလာက္မွ ဆိုက္ကား ဂိတ္က အိမ္ျပန္ေရာက္၏။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ထမင္းေလးတအိုးခ်က္ ျဖစ္သလိုေလး စားျပီးေတာ့ ေဆာင္းေအးေအးမွာ ေစာင္စုတ္ကေလး ျခံဳလွ်က္ မီးတိုင္မွဳတ္၍ ေကြးပါေတာ့၏။
ဒါက စိတ္ကူးယဥ္ version ပါ ဆိုက္ကားငွားျပီး ျမိဳ ့တပါတ္ပါတ္ ပစ္လိုက္မည္ဟု အေစာတလွ်င္ ၾကံဳး၀ါးမထားပါနွင့္မိတ္ေဆြ။
မနက္ ေျခာက္နာရီ ထျပီး ရုပ္ျမင္သံၾကားမွ မနက္ခင္း traffic သတင္းၾကည့္ေနၾက။ ကြန္ျပဴတာ ေလးဖြင့္ျပီး မိတ္ေဆြအခ်ိဳ ့နွင့္ ေျပာေနၾက။
ဒီကေန ့ေတာ့ ခရစၥမတ္အၾကိဳဆိုေတာ့ အလုပ္ပိတ္၊ ခရစၥမတ္ေန ့လည္းအလုပ္ပိတ္ သျဖင့္ ေအးေအးလူလူ နွစ္ေပထုရွိေသာ အိစက္ညက္ေညာသည့္ေမြ ့ယာၾကီးေပၚတြင္ ဇိမ္ခံကာ Gtalk ဖြင့္လိုက္ေတာ့
တေယာက္ေသာ သူငယ္မက mmblogpress ဆိုသည့္ ဗမာ သတင္းသမဂၢမွၾကီးမွဴးသည္ ဆိုေသာ bloggers မ်ားအား မဲေပး ေရြးခ်ယ္ သူေကာင္းျပဳမည့္ အင္တာနက္စာမ်က္နွာတခုကိုလာျပ၏။
What a generosity?
oh....yeah.....philanthropically righteous idea!!! Oh My my.... စသည္ျဖင့္ ကြ်န္ုပ္၏ အေတြးထဲတြင္ ငပိသံျဖင့္ အာေမဋိတ္တို ့ပဲ ့တင္ထပ္သြားေစပါေတာ့၏။
BMA ဆိုပါလား ။ ကြ်န္ဳပ္ ငယ္ငယ္က BMX စက္ဘီးျပိဳင္ပြဲထုိင္ေငးရင္း ငါးက်ပ္ေတာ့ေကာက္ရဖူးေပ၏။ ခုေတာ့ BMA ေဘာ္ခ်က္မွဳ ကိုထိုင္ေငးရေတာ့မည့္ ကိန္းဆိုက္ေနရင္း မိမိ၏ ဘေလာ့မ်ား
သည္ အနီွ အရင္းမစိုက္ ေရႊျဖစ္ေငြျဖစ္ ေဖာ္ျမဴလာျဖင့္ အလုပ္ျဖစ္ေနေသာ အဂိၢရတ္သမားမ်ား၏ Big Malicious Asses ဆိုေသာ အဖြဲ ့အစည္းၾကီး၏ သားေကာင္ဘ၀သို ့ေရာက္မွန္းမသိေရာက္သြားေပေတာ့၏။
ကဲ ... ဆန္းစစ္မွဳတခုကို ဦးစံရွား ေဆးတံမငွားပဲ ေခါင္းေပါင္းျဖဳတ္ေခါင္းကုတ္ရင္း စတင္ၾကရေအာင္လား ပရိႆတ္။
ကဲ .... စၾကည့္လိုက္ရေအာင္။
သူတို ့၏ အင္တာနက္စာမ်က္နွာမွ အေၾကာင္းအရာမ်ား အား ေလ့လာမိေတာ့....
MBAA အေၾကာင္း
MBAA 2008 (Myanmar Blog Academy Award 2008 Programme) အေၾကာင္း
(က) ျမန္မာဘေလာဂ့္ေလာက အတြက္ အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါအရ လိုအပ္သည္ဟု ယူဆမိ၍ ဤ MBAA ကို နည္းပညာ၊ သုတ၊ ရသပိုင္းမ်ား ေရးသားျဖန္႔ေဝရာတြင္ ေနရာတစ္ခု ရရွိေနၾကေသာ ျမန္မာဘေလာ္ဂါ လူငယ္တစ္စုက တိုင္ပင္သင့္ေသာ သူမ်ား၏ အၾကံဥာဏ္မ်ားကို ယူ၍ စတင္ခဲ့ ပါသည္။
(ခ) MBAA ၏ လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားအတြက္ Myanmar Blog Press ဝက္ဘ္ဆိုဒ္ (Domain,Hosting & Setup) ကို သတၱမနည္းပညာရပ္ဝန္း (Technical 7) က ကူညီ ပံ့ပိုးပါသည္။ ဆိုဒ္ျပင္ဆင္မႈႏွင့္ လိုအပ္ေသာ နည္းပညာကိုလည္း ၎အဖြဲ႔မွပင္ ပံ့ပိုးပါသည္။
(ဂ) ဆုမ်ား ေပးအပ္ခ်ီးျမွင့္ရာတြင္ အမ်ား၏ ဆႏၵမဲေပးမႈ အဆင့္အတန္းအရ က႑ အသီးသီးရွိ အေကာင္းဆံုး ဘေလာ့ဂ္ဆု ရရွိသူမ်ား အားလံုးကို MBAA 2008 ၏ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းတင္လြႊာ တစ္ခုစီႏွင့္၊ ျမန္မာ သတင္းသမဂၢ ၏ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ ပစၥည္း တစ္ခုစီ ဆုရရွိသူ ဘေလာ္ဂါ ေနထိုင္ရာ ၿမိဳ႕၊ ႐ြာ၊ ႏိုင္ငံ အေရာက္ MBAA 2008 Programme မွ အခမဲ့ ပို႔ေဆာင္ေပးသြားမည္ျဖစ္သည္။
(ဃ) MBAA 2008 Programme သည္ အျခား မည္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း၊ ေငြေၾကးကိစၥမ်ားႏွင့္ လံုးဝ(လံုးဝ) ပတ္သက္မႈမရွိပါ။
ကြ်န္ဳပ္ေမးလိုသည္မွာ (က) အဘယ္ကဲ့သို ့ေသာ ေဒါက္တာ ဘြဲ ့ ပိုင္ရွင္မ်ားက ယူဆ ၾကသနည္း ။ေနရာတစ္ခု ရရွိတယ္ဆိုသည္ က အဘယ္ကဲ့သို ့ေသာ ေနရာျဖစ္သတုန္း။
(ခ) သတၱမ နည္းပညာ ရပ္၀န္းနွင့္ပတ္သက္၍ ေတာ့ မသိ မေျပာလိုပါ wordpress CMS သံုးထား တာကိုေတာ့ေတြ ့ရေပ၏။
(ဂ) အမွတ္တရလက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို ေနထိုင္ရာျမိဳ ့ရြာ နိုင္ငံအေရာက္ အခမဲ့ပို ့ေဆာင္သြားမည္ ဆိုပဲ ။ ျပည္တြင္းမွ နအဖ ဆန္ ့က်င္ေရး ေရးသားေနေသာ ဘေလာ့ဂါလူငယ္မ်ား အား ဆုမ်ားေပးျပီးလွ်င္ အင္းစိန္သို ့ပါအခမဲ့ပို ့ေဆာင္ေပးမည့္
အစီအစဥ္ က အပိုဆုအျဖစ္ ပါလာမည္ေလာ ။
(ဃ) ေလးစားပါ၏။ မိမိတို ့၏ တကယ့္ ေခြ်းနွဲစာျဖင့္ ယခုလို ေပးကမ္းစြန္ ့ၾကဲသည္ဆိုလွ်င္ေတာ့တနွစ္လံုး အလုပ္လုပ္မွ ေဒၚလာ တသိန္းမရေသးေသာ တုတ္ၾကီးတို ့အိပ္မက္ လွလွမက္ရခ်ည္ေသးရဲ့။
---------------------
ရည္႐ြယ္ခ်က္
MBAA Programme ကို ေအာက္ပါ ရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ျပဳလုပ္က်င္းပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
(က) ဘေလာ့ဂ္ကို အားတက္သေရာ ေရးသား၍ အႏုပညာ၊ အသိပညာမ်ားကို ျဖန္႔ျဖဴးေပးေနသူမ်ားအား အသိအမွတ္ျပဳရန္။
ဘေလာ့ကို အားတက္သေရာ ေရးသား၍ အနုပညာ ၊အသိပညာမ်ားကို ျဖန္ ့ျဖဴး ေပးေနသူမ်ားအား အသိအမွတ္ျပဳရန္ ဆိုပဲ ။ ကြ်နဳ္ပ္နာမည္ ေပါင္း ဆယ္ခုေက်ာ္ျဖင့္ တနွစ္အတြင္း ေဆာင္းပါး ၊ကဗ်ာ ၊သေရာ္စာ ၊ပန္းခ်ီ ၊စသည္ျဖင့္ ဖန္တီးမွဳ ငါးရာေက်ာ္ ေရးခဲ့၏။
ဘယ္ ေခြးမသား တေကာင္တျမီး၏ အသိအမွတ္ျပဳမွဳအတြက္မွေရးျခင္းမဟုတ္။ တျခား ေသာ စာေရး၀ါသနာပါသူ လူငယ္မ်ား အေနျဖင့္လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပင္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မည္ဟုယူဆ၏။
(ခ) ျမန္မာ အင္တာနက္ လူမႈအသိုင္း၏ သုတ၊ ရသ ျဖန္႔ျဖဴးမႈ အခန္းက႑ကို မွတ္တမ္းတင္ထားရန္။
ဘေလာ့ဆိုသည္မွာ ပိုက္ဆံမေပးနိုင္ေတာ့လွ်င္ domain name expire ျဖစ္သြားေသာ ကိစၥမဟုတ္။ webspace ကို Delete လုပ္ခံလိုက္ရမည့္ေနရာမဟုတ္။ သြားေလသူ ဖိုးေဇ၏ ဘေလာ့ ။ နအဖ ဖမ္းဆီးခံလိုက္ရေသာ ေနဘုန္းလတ္တို ့ဘေလာ့ပင္ ဆက္လက္ရွင္သန္ေန၏။ သူ ့ဟာနွင့္သူ အင္တာနက္တြင္ ဆက္လက္ရွိေနမည့္ကိစၥျဖစ္၏။ ေအာ္ ေလးစားဖြယ္ ေရႊဥာဏ္ေတာ္မ်ားေပကုိး။ ထို ့ျပင္ တခု ေမးလိုသည္က လူမွဳအသိုင္း ဆိုတာ ဘာတုန္း လဗ်ာ။
(ဂ) ျမန္မာ ဘေလာဂ့္ေလာကကို ပိုမို နီးကပ္ စည္းလံုးမႈ ရရွိေစရန္။
ထိုအတြက္ ျမန္ မာ့ရိုးရာ ေပြးညွက္နွင့္ကြဲ်ေကာ္ သင္ၾကိဳက္ရာေရြးနိုင္ပါေပ၏ မိတ္ေဆြ ။ ေခတ္ဆန္ ေမာ္ဒန္ျဖစ္လြန္းခ်င္ပါက ဆူပါဂလူး ရွိပါေပ၏။
(ဃ) အနည္းဆံုးအားျဖင့္ ျမန္မာဘေလာ္ဂါမ်ား ရင္းႏွီး ေပ်ာ္ရြင္မႈ ရေစရန္။
အနည္းဆံုးအားျဖင့္ ျမန္မာ စာေရးသားသူအမ်ား အေနျဖင့္ ရင္းလည္းရင္းနွီးေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ေနၾကျပီးသားျဖစ္ပါ၏။ ကိုရင္တို ့ ဘရာစီယာကလစ္ျဖဳတ္ အတင္း ကလိထိုးမွ အဟင့္ ခစ္ခစ္ျဖစ္ၾကမည့္ သူမ်ား တေယာက္မွမပါပါ။ ပါခ်င္လည္း ပါေပမေပါ့ဒါကေတာ့
တုတ္ၾကီးမစမ္းသပ္ဖူးေသးေသာ ကိစၥ ။ ေလးစားပါေပ၏။
(င) ႏိုင္ငံတကာရွိ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ဘေလာ္ဂါမ်ားႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္ကာ အရည္အေသြးႏွင့္ အရည္အခ်င္း အရပါ ပိုမို တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးလာေစရန္။
နုိင္ငံတကာရွိ ပေရာ္ ဖက္ရွင္နယ္ ဘေလာ့ဂါမ်ားနွင့္ရင္ေဘာင္တန္းရန္အတြက္ ေျခာက္လက္မရွိေသာ ေဒါက္ဖိနပ္မ်ား အား ၀ယ္စီးရင္း နွင္း က်သည့္ ညတြင္ ေျခက်ိဳးသြားေသာ ဘေလာ့ဂါမေလးမ်ားေပၚေပါက္လာလွ်င္အသင္တို ့ေဆးကုသေပးပါမည္ေလာ။
To be internationally professional bloggers , shouldn't we write in English ? လိုပါသလား ထိုကိစၥကေရာ..........။
After all, Who are you dudes ? , do we actually need to care and be judged by a bunch of rascals from so-called BMA?
အထက္ပါအခ်က္အလက္မ်ားကေတာ့ ကြ်န္ဳပ္၏ စိတ္ထဲ ဖရိုဖရဲေပၚလာေသာ ေမးခြန္း အနည္းငယ္သာျဖစ္ေပေသး၏။ တကယ္ေတာ့ တုတ္ၾကီးဆိုသည့္ ကြ်န္ဳပ္သည္ ဘေလာ့ဂါမဟုတ္။ အဂၤလိပ္ အဘိဓါန္ ျပန္ၾကည့္ပါဟုေျပာလာလွ်င္လည္း
quote blogger unquote မဟုတ္ ဟု သာ ရိုးရိုးေျဖမည္ျဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ဳပ္ စာ ၊ ကဗ်ာ ၊ ဟာသ တို့ အား နာမည္အမိ်ဳးမိ်ဳးျဖင့္ ဘေလာ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ေရးသားသလို လူငယ္ ထုနွင့္လည္း ေျပာဆိုပတ္သက္မွဳရွိပါေပ၏။
ထုိလူငယ္ကေလးမ်ားသည္ သူတို ့၏ တဦးခ်င္း၏ true identity ကို ေဖာ္ထုတ္အသိေပးျပီးမွ ထိုဆုဆိုေသာ အရာကို ယူ ရမည္ေလာ။ မိမိအိမ္လိပ္စာ မိမိအမည္အရင္း မိမိ ၏အေၾကာင္းကို ဖြင့္ခ်ျပရမည္ေလာ။
BMA ဆိုသျဖင့္ BMA မွ ပါ၀င္သူမ်ားျဖစ္ေသာ ကိုသာမညတို ့ေတြလည္း မသိၾက။ သို ့ေသာ္ BMA ဆုိေသာ ဟာၾကီးကလဲျပဴးျပဲ တြဲလြဲ ျဖင့္ ညာဘက္ ေအာက္ဆံုးတြင္ ျမင္ေနရျပန္ေပ၏။
တို ့တာ၀န္အေရး အပါး မ်ားစြာျဖင့္ ကိုးပါးေဆး က ပင္ ပါပါးေခၚရေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားေသာ အပါးအပါးေတြနွင့္ နီရဲျပဴးျပဲ လွေသာ စာမ်က္နွာတစ္ခု အဘယ္အတြက္ ေၾကာင့္ေပၚလာသည္ ၊ ထို စာမ်က္နွာ၏ ဆုေပးပြဲအစီအစဥ္ေနာက္တြင္
မည္ကဲ့သို ့ေသာ ေငြေၾကးဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္ေတြရွိသည္ကိုေတာ့ ကြ်နဳ္ပ္မသိခ်င္ပါ ဂရုလည္းမစိုက္ပါ။ သို ့ေသာ္ ကြ်နဳ္ပ္၏ စာမ်က္နွာနွစ္ခုအား ျဖဳတ္ေပးပါရန္ကိုေတာ့ စာေရးအေၾကာင္းၾကားထားျပီးျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုထိ မျဖဳတ္ေပးေသးသည္ကိုျမင္ရေပ၏။
သုိ ့ျဖစ္ေစကာမူ ကြ်နဳ္ပ္၏ တုတ္ၾကီး ေဖာင္ေဒးရွင္းမွ ဂရုဏာ ေစတနာဗရပြျဖင့္ ယခုကဲ့သို ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေကာင္းေသာ mmblogpress ကို ေငြသား တသန္းတိတိခ်ီးျမွင့္လိုပါေၾကာင္း မဲေပးေရြးခ်ယ္ရန္ပင္မလိုပဲ ကမ္းလွမး္လိုက္ပါသည္။
မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဇင္ဘာေဘြ ေငြတသန္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုေငြတသန္းကိုလဲ မူဂါဘီ ထံတြင္ project ေရးကာတင္ေတာင္းထားေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ၾကိဳတင္ မညာတမ္းအသိေပးအပ္သကဲ့သို ့ မိမိအားလည္း ကိုကိုတုတ္ ဟု ေခၚရန္မလိုပါ ။ မိတ္ေဆြသဂၤဟမ်ားအားအတင္း ေရာ အဓမၼေရာ “မီးကို မဲေပး မီးကို မဲေပးေနာ္ .. ဟြန့္ ခ်ိတ္ခ်ိဳးပစ္မယ္ မေပးရင္ ဒါဘဲ ဒါဘဲ ” ဟု အပူကပ္စရာမလိုပါ ။
တုတ္ၾကီး ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ
Posted by Nyein Zay Oo at 2:15 PM 7 comments
Labels: satire
အမွ် အမွ် မွ် ယူ ၾက
Tuesday, December 2, 2008
အမတ္မင္းမ်ားကလည္း က်လိက်လိျဖစ္ေနၾကပံုေပါက္၏။
ျဖစ္ပ်က္ေနၾကပံုက ေသြးဆံုးမွ ကေလးလိုခ်င္တ ဲ့ မုဆိုးမ ညေနေမွာင္ရီတေရာ ရြာထိပ္ထြက္ ျပီး ေညာင္ေစာင့္နတ္ထံ discount ခ်သားဆုပန္ေတာ့မည့္ဟန္ျဖင့္။
“မင္းၾကီးမ်ား....”ဟု ကိုရင္သန္းေရႊက ဗိုက္ ပင့္ကာ ဘိုေက ဆိတ္ေခ်းပံုေလာက္နွင့္ ေအာ္လိုက္လွ်င္ “ ျဖား....” ဟု ေယာင္ယမ္းထူးဖို ့အထိေတာင္မွ စိတ္ကူးက
ယဥ္ထားၾကပံု။
”ရွင္း..ရွင္း..ေျပာပါလား...ရွင္းရွင္းေျပာပါလား ခပ္ရွင္းရွင္းေျပာကြယ္...” ဟု ေဟမာေန၀င္း
ဆိုခဲ႔သလို ဆိုျပီး ေမးရမည့္ပံု ပါပဲလား ဦးရယ္။
ဦးသိပ္ဆိုးတယ္.. ဦးဟာေလ... လူနားလည္ေအာင္လည္းအေျပာဘူး အေျပာလဲေျပာခ်င္ေသးတယ္ ဟု နႏၵာလွိုင္က သြားေလသူ ဗိုလ္ေၾကာက္ျမင့္ေအာင္ၾကီး၏
ဆာဒူးၾကီးတန္ခိုးမျပသည့္ သြားၾကားထိုးတံကိုၾကည့္ရင္း ညည္းသလိုပဲညည္းရေတာ့မလို။
ဦးတင့္ေဆြတို ့ေရးပံုဖတ္ျပီး ဘာကိုနားလည္ရမွန္းမသိ။
သေရာ္စာ ဆိုသည္မွာ သေရစာလို မဟုတ္သျဖင့္ ဗိုက္လည္းမျပည့္ ပါးစပ္လည္းမေညာင္း ။ မွန္ေပ၏။
ဦးတင့္ေဆြကေရျဖည့္ေပးေစခ်င္ပါသည္ ဆိုသည့္ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ေမတၱာရပ္ခံလာ၏။
အင္မတန္ ေလွ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္လွသည့္ေတာင္းဆိုခ်က္ပါပရိႆတ္။ transparency ရွိျခင္းဆိုသည္နွင့္ ၀ိုင္း၀န္းဖုံးကြယ္ျခင္းဆိုသည့္ကိစၥကိုေတာ့ အေလးအနက္စဥ္းစားပါ ဘဘ။
ဗိေႏၶာဆရာ၏ ငန္းနီေက်ာ္ျဖင့္ ဦးေနွာက္ကအၾကိတ္ကိုကုမရနိုင္ပါ။ အာနိုးၾကီး ဗိုက္ပူကာ ကေလးေမြးသည္ဆိုလွ်င္ ေတာ္ေပေသး၏။ ဘိုင္စကုတ္ထဲၾကည့္လိုက္ရသကိုးဒါကေတာ့။
ျမိဳ႕ေမတၱာခံယူတဲ ့သားေတြက... အလိုဗ်ာ....ျမိဳ ့ေမတၱာခံယူတ ဲ့သားေတြက ...
မယားေတြရ (ေဗဒို ့ပို ့ပတ္) မယားဟားဟားေတြရ .... ကားေတြ ရ....(ပတ္တတ္တတ္ပလုိ ့)ကားဟားဟားေတြရ
အလိုဗ်ာ.........မွားဟားဟားဟား ေပစြ မွားဟားဟားေပစြတကား...ဟားဟား..(တူနယ္တယ္ တူ ့နယ္တယ္ တူ ့နယ္ တယ့္နယ္ တူးနယ့္တယ္နယ္ေတာင္)
...။
ကြ်ႏ္ုပ္တုတ္ၾကီးသည္ ဇာတ္ပိုးရွိသည္နွင့္အညီ မည္သူမွ် မျမင္ဘူးအထင္နွင့္ အိမ္ေပၚထပ္ ကြ်န္းဘီရိုေဟာင္းၾကီးမွ သနပ္ခါးစက္မ်ားေပက်ံေနသည့္ ကိုယ္လံုးေပၚ
မွန္ၾကီးေရွ ့တြင္ တခါမွ အတူမေနလိုက္ရဖူးေသာ မိန္းမ၏ ပန္းနုေရာင္ ပိုး ထမိန္ကိုနွစ္ျခမ္းျဖဲကာ ေတာင္တို ပုဆိုးလုပ္လွ်က္ (လုပ္ခ်င္တာကေတာင္ရွည္ပါ)
ေဘာင္းဘီတိုေပၚတြင္ပတ္၏။
ကြမ္းစားထားေသာ နွဳတ္ခမ္းမဲမဲရဲရဲၾကီးကိုေထာ္ျပီး ဘုရားပြဲတုန္းက ကေလးေတြ လက္ေဆာင္ေပးရန္ ဆိုေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္
၀ယ္ထားသည့္မင္းသား ေခါင္းေဆာင္းစကၠဴေဘာင္းေတာ္ကို ေခါင္းတြင္စြပ္၍ မွန္ေရွ ့တြင္ ဟန္ေရးျပေန၏။ ေရႊမန္းတင္ေမာင့္အသံကို အတုခိုးကာ ၾကာနီကန္
ေလသံျဖင့္ ေရာလွ်က္ ကိုယ္ပိုင္ စတိုင္ အျဖစ္ေမြးယူရင္း တေယာက္ထဲ မင္းသားၾကီးလုပ္ေနမိ၏။
လက္သင္သူန ဲ့ဖ်က္ခ်င္သူမ်ားကလည္းအမ်ားကလား ဦးမင္းရဲ့ ဟဲ့ဟဲ့.... ေခါင္းကို ကိုၾကီးေက်ာ္၀င္ေနေသာ ဓါးျပရုပ္နွင့္အေျခာက္လုပ္ေနသည့္နတ္ကေတာ္ အထာျဖင့္ ျငိမ့္ကာ ေဘးနားမွ ဖ်ာလိတ္ကို လူရႊင္ေတာ္အမွတ္ျဖင့္ လွမ္းေမးလိုက္၏ ။
ဖ်ာလိတ္ကလည္းစိန္ တုတ္ တုတ္ ကို တုတ္ တုတ္မွပင္လွုပ္မျပ ... ။
ဟိုး ေရွး က ေရႊပြဲလာ ပရိႆတ္ေရ... သားသား စိန္တုတ္တုတ္က မမ ေတြကိုလည္း ခ်စ္တယ္ ညီမေလးေတြကိုလည္းခ်စ္တယ္ အမၾကီးေတြလည္းခ်စ္တယ္ တီတီၾကီးေတြ ဆိုလည္း အလြတ္မေပးပါဘူးခင္ဗ်ေနာ္ သားသားကို ငခြ်တ္ကေလးထင္ေတာ္မမူၾကပါနဲ႔ စင္ေတာ္ဆိုတာ ထင္ေပၚမွေရာက္တာကလားဗ် ဟု သံေနသံထားျဖင့္တကိုယ္တည္း ညဳရင္း
လက္ထဲက ေဖာ့ပန္းကုန္းၾကီးကို စိတ္ပါလက္ပါေဆာင့္ဆြဲလိုက္ရာလည္ပင္းမွတင္းကနဲ ၾကိဳး ရွသြားသလိုလို ။
ဒီေတာ့ ခါးကိုအနည္းငယ္ကုန္းျပီး ပရိႆတ္ကို ဦးညႊတ္ဟန္ျပဳလွ်က္ ညာေျခကို ေနာက္သို ့ ဖြဖြေလးထိုးကာ ဆုတ္လိုက္ေတာ့ ထမိန္ကြဲစတက္နင္းကာ ဖင္ကေဟာင္းကနဲ ေျပာင္မတတ္ ေတာ္ေပေသးရဲ့ တရုတ္ေဘာင္းဘီတိုၾကီး၀တ္ထားမိေပေသးလို့ ။
တခ်က္မွေတာ့ ကြ်န္ဳပ္ စိန္တုတ္ၾကီးက အရွက္မရွိ။ ေျပာင္၏။ ေယာင္၏။ ထံုးစံအတိုင္းလည္းေၾကာင္၏။ ဒီေတာ့ ထပ္ျပီး ေတးထပ္ လိုလို ဘာလိုလိုေလးေတြျဖင့္
ေျဖေဖ်ာ္ရဦးမည္။ အလိုဗ်ာ.... လက္သင္သူ ရယ္... ဖ်က္ခ်င္သူ တကယ္ရွိတာမသိေလေရာ့သလား .... ေရာ့အင့္... ၀က္ကင္ယူ ... လကြယ္ .. ၾကက္ကင္အတူ
ကိုက္ၾကပါစုိ့ လားဟားဟား.... တူ ့နယ္တယ္ တူ ့နယ္ တယ္ တူ ့နယ္ တယ့္နယ္ တူးနယ့္တယ့္နယ္လေျဗာင္။
ပါးစပ္မွအသံလည္းဆံုး မင္းသားမိုး၀င္းတုိ႔ ကိုသိန္းေဇာ္ၾကီးတို ့စင္ေပၚမွာ ဖင္ထိုင္ ခ် ထိုင္ရင္း လက္ကေလးနွစ္ဘက္ ဘယ္ညွာယွက္သလို ေကာ့ထားျပီးေခါင္းကို တျငိမ့္ျငိမ့္ျဖင့္ အေတာေလးသတ္လိုက္၏ ။
ျပသနာက ကြ်န္ဳပ္ေခါင္းက ရပ္မရေတာ့။ ထလည္းမရေတာ့ ။ လက္ကေလးဘယ္ညာယွက္ကာ ပိုက္ထား သလို ဟန္ေလးကလည္း ျဖဳတ္မရေတာ့။ ပါးစပ္ကလည္း အသံမထြက္ေတာ့ တေယာက္ထဲ မွန္ေရွ ့တြင္ ဟန္ေရးျပရင္း အျမွပ္တစီစီထြက္ေအာင္ ေတာင္စဥ္ေရမရေတြလည္းေအာ္ျပီးျပီ ကိုယ့္အတတ္ေတာ့ကိုယ္စူးျပီ။ မတတ္နိုင္ေတာ့ ကြ်န္ုပ္ လည္း ကြ်န္ုပ္၏ မွန္ထဲက ပုံရိပ္ကို ၾကည့္ရင္း ေအာ္ ငါ့နွယ္ အဆို အေျပာ အက အရြ ေတြ ေကာင္းရဲ့
ခုေတာ့ မ်ားကြယ္...ဟုသာစိတ္ထဲကေနာက္ပိုင္း မင္းသားၾကီး ျငီးသလိုျငီးရင္း ငါလည္း NCGUB န ဲ့ ေတာ္ေတာ္ ဘ၀တူသြားပါကလားဟုသံေ၀ဂျဖင့္ ..
စီးပြားေရးန ဲ့ၾကီးပြားေရးန ဲ့သမီးရည္းစားေရးန ဲ့ေအာင္ပါေစ...
ဇဗၺဴတ၀ွမ္းမွာ အူစမ္းဟဲ့ ငဒူေတြ ေအာင္ပါေစ ဟု စိတ္ထဲက သီဆိုရင္း ဇာတ္ပိုးကလည္းရွိသည္နွင့္အညီ ထမကနိုင္ေတာ့ေသာ္လည္း မ်က္လံုး နွစ္လံုးကို ဟိုဖက္ေထာင့္ကပ္လိုက္ဒီဖက္ေထာင့္ကပ္လိုက္ျဖင့္ ကကြက္ဆင္ေနခိုက္
မေတာ္လိုက္ရေသာ ေယာကၡမၾကီး၏ တူမေလးက “ေအာင္မယ္ေလး ဦးတုတ္ၾကီး မင္းသားၾကီး လုပ္ရင္း ရူးသြားျပီေတာ့္” ဟုေသာ ေအာ္ေျပာသံကိုသာေနာက္ဆံုးၾကားလိုက္ရပါေတာ့၏ ................။
တုတ္ၾကီး ေခတၱ တာ၀တိ ံသာ
ေဒါက္တာ လြဏ္းေဆြဘေလာ့တြင္ေဖာ္ျပျပီး
Posted by Nyein Zay Oo at 6:10 AM 0 comments
Labels: satire
