Monday, April 5, 2010
ကြ်န္ုပ္ ကိုကိုတုတ္ တေယာက္ စာေပေရးသားျခင္း အမွဳအား ရပ္နားထားခဲ့သည္မွာ ကာလၾကာေညာင္းခဲ့ေလျပီ။
အဘယ္အေၾကာင္းဟူမူ ကြ်နု္ပ္ကိုယ္တိုင္လဲ ျပက္ျပက္ထင္ထင္ မသိ ။ သို ့ေသာ္ျငား အေတြးေတြက ဦးေႏွာက္ထဲ ဘေလာင္ဆူေနသည္မွာကား တူတူပုန္းတန္းကစားရင္း
ရာ၀င္အိုးထဲ၀င္ပုန္းလိုက္မိျပီးသကာလ အလံုးလိုက္ အတြဲလိုက္ အားပါးတရ အီးထုလိုက္မိသည့္နွယ္ က်ယ္ေလာင္ လြန္းလွ ... ပဲ့တင္ထပ္လြန္းလွ စိတ္၏ ဂႏၵာရံုကိုပင္ ေႏွာက္ယွက္လြန္းစြ.............။
ကြ်န္ုပ္၏ တကုိယ္ေရ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ၾကံဳရာ က်ပမ္းအလုပ္မ်ားျဖစ္ေသာ ၊ ေတာက္တိုမယ္ရ လက္တိုလက္ေတာင္း အလုပ္မ်ားကိုလုပ္ရင္း ရရွိ ရွာေဖြလာခဲ့ေသာ အသျပာေလး တမူးတပဲေလာက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ လက္ကိုင္ပု၀ါကေလးျဖင့္
ထုတ္လွ်က္ အိတ္ကပ္ထဲ ထည့္ ျပီး ေမးစိေလးပြတ္ကာ ဘတ္စ္ကားခံုလြတ္ရာဆီ အေသာ့နွင္ရင္း စိတ္ထဲ တြင္ ကိုဗဒင္၏ ေနရာဆိုေသာ သီခ်င္းကေလးကို ျငီးေနမိ၏။
ယင္းသို ့ျဖင့္ ဘယ္အခ်ိန္ကာလ၀ယ္က ဘတ္စ္ကားေပၚတက္လာသည္မသိေသာ မိတ္ေဆြ ဗိေႏၵာဆရာက ကြ်န္ုပ္၏ သန္မာထြားက်ဳိင္း ေတာင့္တင္း ၀ါ၀င္းေသာ လက္ေမာင္းအိုးၾကီး ၀ါးျခမ္းျပားေလာက္ကို လွမ္းပုတ္ကာ
"ေဟ့လူ... ေအာင္မယ္ေလးဗ်ာ ..က်ဳပ္တေယာက္လံုး ဘတ္စ္ကားေပၚတက္လာတာမျမင္ဘူးလား ဘာေတြ အေတြးေတြ လြန္ေနသလဲဗ်"
ကြ်န္ုပ္ ၏ စိတ္ထဲ တြင္ေတာ့ ဒင္းကဘာမို ့လုိ ့က်ဳပ္တေယာက္လံုး တက္လာတာမျမင္ဘူးလားလို ့ေျပာရတာတုန္း" ဟုေတြးရင္း ေႏြရာသီမနက္ခင္း ေစ်းတန္းမွ ငါးစိမ္းသည္၏ ဗန္းထဲတြင္ဖ်တ္ဖ်တ္လူးေနေသာ ငါးခူတေကာင္လိုျပံဳးကာ
"ဘာရယ္ဟုတ္လွပါဘူးလဗ်ာ... ဂလိုပါပဲ သီခ်င္းေလး စိတ္ထဲက ျငီးေကာင္းလို ့ျငီးေနတာဗ်"ဟု ဆိုက္ကားဘယ္ေသာအခါမွ စီးမည္မဟုတ္ေသာ ျမင္းလွည္းဆရာကို ေျဖလိုက္သည့္ လမ္းထိပ္က ဆိုက္ကားဆရာ ကိုျပဴးေမာင္ ၏ ဂိုက္ျဖင့္
လက္ပိုက္ေျဖလိုက္ကာ ထိုင္ခံုေနာက္မွီကို အသာေလးမွီျပီး မ်က္စိ ကို စံုမွိတ္လိုက္၏။ ထင္လာေသာ ပံုရိပ္မ်ားကို ရုပ္ရွင္ပိတ္ကား တစ္ခုေပၚမွ ဇာတ္ေကာင္မ်ားကို ေငးသကဲ့သို ့ စိတ္အာရံုျဖင့္ ေငးရင္း မ်က္စိမွိတ္လွ်က္
ငံုထားေသာ ကြမ္းကို ေျဖးေျဖးေလး ၀ါးေနလိုက္မိေတာ့၏။ တိုက္ပြဲ သေဘာအရဗ်ဴဟာေျမာက္ ေျပာရမည္ဟူမူ ငံုမိမွေတာ့ ၀ါး မွျဖစ္ေပေတာ့မေပါ့.. ဟုတ္ေပဘူးေလာ...။
ဇရက္မင္းစည္းစိမ္ျဖင့္ ျငိမ္ျငိမ္ေလးနွပ္ေနေသာ ကြ်နု္ပ္၏ လိပ္ျပာကို ဆတ္ဆတ္ခါသြားေအာင္ နားေနေသာ အကိုင္းအား ေသာက္ရမ္းကိုင္လွဳပ္လိုက္သည္နွင့္တူသည့္ ေညာင္နာနာ အသံျဖင့္ ဗိေႏၵာဆရာက
"ေဟ့လူ တတ္သိပညာရွင္ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ေရးတာဖတ္လိုက္ရလားဗ် ဧရာ၀တီ သတင္းဆိုက္မွာ" ဟု ေမးလိုက္ေတာ့၏။
"ဘာဗ် ဓါတ္မီးပညာရွင္ ရူးခ်င္ေယာင္ ေန ေကြးတာ ျဖတ္လိုက္ရလားဟုတ္လား " ဟု ဆတ္ကနဲျပန္ေမးလိုက္မိ၏။
" ဟာ ခင္ဗ်ား ေတာ္ေတာ္ ေခတ္ၾကီးနဲ ့ကင္းကြာေနျပီပဲဗ် ဧရာ၀တီမွာေလဗ်ာ ဧရာ၀တီမွာ" ဟု အေလာတၾကီး ပင္ ငတိက ေျပာရင္း လူကိုပင္ဖမ္းသန္းရွာေတာ့မည့္လက္ေပါက္ျဖင့္ ေျပာလာသည္မွာ
ကြ်နု္ပ္၏ အိမ္ေဘး မွ ကြမ္းယာသည္ ခ်ိဳခ်ဳိေပၚမသိမ္း တို ့တသိုက္၏ အထာနွင့္ပင္ ထူေသးေတာ့၏။
"ဟ ဧရာ၀တီမွာေတာ့ ဒိုက္ပံု ရယ္ တံုကင္းေပၚက ပါသြားတဲ့ အီးတံုးရယ္ သဗၺၺာန္သမားေငါ့ပန္းထားတဲ့ ေသးရယ္ ပဲရွိမွာေပါ့ဗ် က်ဳပ္က ဘာလို ့သြားရမတုန္း" ဟုျပန္ေမးလိုက္၏။
အမွန္ေတာ့ ကြ်န္ုပ္လဲ ေခတ္ၾကီးနွင့္ ထိုမွ်ေလာက္မကင္းကြာပါ။
ထိုင္းနုိင္ငံအေျခစိုက္ သုေတသနအဖြဲ႔ျဖစ္ေသာ လဥ အဖဲြ ့မွ ေစာ္ျပဴး တို႔ နွင့္တကြ ရွုိစရာ၏ လင္ေတာ္ေမာင္ ေၾကာင္ ကိြဳင္ ဘူး တုိ ့အပါအ၀င္၏ ဂြင္ရိုက္ဖင္နွဳိက္ေသာ လုပ္ရပ္မ်ားျဖစ္သည့္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွ ကေလးမ်ားအား ေခၚထုတ္ ကာ
သင္တန္းေပါင္းစံုေပးလွ်က္ ကေလးမ်ားအား မ၀ေရစာ
ေန ့စဥ္အသံုးစားရိတ္ေလး ထုတ္ေပး၍ အခန္းထဲေလွာင္ပိတ္ျပီး၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ကို မထိေရး ၊ ေရြးေကာက္ပြဲနွင့္ပါတ္သက္၍ Negative ျဖစ္မည့္ ေမြးခန္းမ်ားအား အိမ္သာဗ်ဴးရာတြင္ မဗ်ဴးေရး တို ့ကအစ ၾကက္တူေရြး စာအံသလို သင္ေပးေနသည္ကို
မသိ၍ မဟုတ္ သိေပ၏။
ဆိုေရးရွိက ဆိုအပ္လွ၏ ဟု ကြ်နု္ပ္မမွတ္မိေသာ ပညာရွိတဦးက ေျပာခဲ့သည္ကို ၾကားဖူး နား၀ရွိထားေပသျဖင့္ ဆိုရပါေတာ့ လအံ့။
ေရြးေကာက္ပြဲ နွင့္ပါတ္သက္၍ ဦးသုေ၀ တို ့ ျပည္တြင္းမွအျပင္ထြက္လာသည္။ ျမန္မာ့ အတင္း သတ္မကြ မွ ဖိတ္ၾကားကာ ထိပ္ထား မဟာ မမကဲ့သို ့ အျပတ္ဆင္ယင္ေပးလွ်က္ CNN မွ မစၥတာ ရို ့စ္တို ့ ထက္ ပိုမို စမတ္က်လွေသာ ဆရာ စိန္၀င္းဆိုသည့္
မတ္စိမ ဆိုသည့္ သတင္း ဆိုက္မွ ကိုယ္ေတာ္ ေခ်ာကလဲ ေရလာေျမာင္းေပးလက္၀ါးရိုက္ေမးသြား၏။ ဦးသုေ၀ ဘာဆိုတာကို ဦးသုေ၀ ေကာင္းေကာငး္သိပါသည္။ ထုိ ့အတူ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ဘာဆိုသည္ကို ဦးခင္ေမာင္ေဆြ သိပါသလား ။
ဒီကိစၥနွင့္ပါတ္သက္လို ့...."အသိဘူး အသိဘူး တားတား ဘား မွ အတိဘူး " ဆုိျပီး ၾကက္ေတာင္စည္းစည္းကာ ေခါင္းခါခါလည္ခါ ခါျဖင့္ ခါးေတာင္းက်ဳိက္ ၊ သနပ္ခါးပါးကြက္ၾကား မ်က္နွာနွင့္ ေတာ့ မေျဖလိုက္ပါနွင့္ ။ ခင္ဗ်ားတို ့ဓါတ္မီးပညာရွင္ေတြ အဖြဲ ့ကို
အထင္နည္းနည္းေလးၾကီးခဲ့ဖူးသျဖင့္ မိမိ၏ ညံ့ဖ်င္းမွဳကိုအျပစ္တင္ေနေသာ ကြ်နု္ပ္အတြက္ မသက္သာလြန္းလွသျဖင့္ ျဖစ္ပါေတာ့၏။ တကယ္ေတာ့ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ ေအာင္နိုင္ဦး တို ့နွင့္ အျခားအျခား ေသာ ဓါတ္မီးပညာရွင္မ်ား ေလလည္သူမ်ား သိထားဖုိ
့လိုသည္မွာ Compromise လုပ္သည္ဆိုသည့္ ကိစၥသည္ give in လုပ္ျခင္းမဟုတ္ အမိ်ဳးသားေသြးစည္းညီညြတ္ေရး ၊ ေခတ္မီွျပီး ျငိမ္းခ်မ္းၾကြယ္၀ သာယာ၀ေျပာထြန္းကားေသာ နိုင္ငံေတာ္ တစ္ခုျဖစ္ေရး ၊ ျပည္ေထာင္စုမျပိဳကြဲေရး ဆိုသည့္ အနွစ္သာရမ်ားကို
တကယ္လိုလားပါလွ်င္ သက္ဆိုင္ရာ အင္အားစုမ်ား တစ္ဖက္ေပၚတစ္ဖက္ အနိုင္မယူ အထက္ဆီးမွ ဓါးမမိုးပဲ ေအးေအးသက္သာ တိုင္းျပည္အက်ိဳး လူထုအက်ိဳး တစ္ခုတည္း ဦးထိပ္ထားကာ ေဆြးေႏြးနိုင္ပါသည္ သို ့မဟုတ္ေပလည္း ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ကာ
ေျခကန္ေ၀ွ ့နိုင္ၾကပါသည္။
ကြ်န္ုပ္သည္ မည္သည့္အခါကမွ် အမိ်ဳးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္ကို အားကိုးအထင္ၾကီးခဲ့ဖူးသည့္ ၀က္သားတုတ္ထိုးသည္မဟုတ္ပါ။ အမဲအူျပဳတ္ေရာင္းရင္း မိမိ၏ လွီးရမည့္ ၾကက္သြန္ျမိတ္ကို စဥ့္နွီတုံးေပၚတင္ကာအဘိဓမၼာျဖင့္ က်က် နန လွီးရင္း
ေနေစာင္းလွ်င္ အျဖဴေလး တစ္စိတ္ေလာက္ဆြဲရန္သာ မူ က်က် ေတြးေတာ ေနတတ္ေသာ ေပၚလစီကိုအာမခံ သည့္ ပညာရွင္ တစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။
ခင္ဗ်ားတုိ ့လႊတ္ေတာ္ထဲက လုပ္တာ ကြ်နု္ပ္အေနျဖင့္ ျမင္လိုလွပါသည္။ အင္မတန္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳ ဒင္ျပည့္က်ပ္ျပည့္ျဖင့္ ငတိ ေတြပါလား ဟုေတာ့ ကြ်နု္ပ္က မွတ္ခ်က္မေပးပါ။ ျပည္သူလူထု တရပ္လံုးက ေဘာင္းဘီခြ်တ္ေတြကို မဲ မေပးဘူးဟု
သင္တို ့အပိုင္တြက္ သည္ဆိုလွ်င္ ၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒကို ေလးရာ့တစ္အား လက္မွတ္ထိုးထြက္လာေသာ သူ လို ဟုတ္ပါဘူး ေနာက္အလုပ္ရဘူး ေျပာတာ ပါ တား က ဒါန ဲ့ပဲ လက္မွတ္ထိုး လိုက္တာ ဟု မိမိကိုယ္မိမိနွင့္ ျပည္သူလူထုကို ဆက္၍
အတည္ေပါက္နွင့္ ညာၾကမည္ဆိုလွ်င္ေတာ့ ................................ဟြန္ ့ဘိုက်ီး ေဘာင္းဘီခြ်တ္..... လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ လုပ္မယ္ လႊတ္ေတာ္ထဲ မွာလုပ္မယ္ ....ဟု ဆိုသည္ကိုသာ စိတ္အာရံုျဖင့္ ၾကားေနမိပါေတာ့သည္။
တုတ္ၾကီး တာ၀တိ ံသာ
